Maandelijks archief: september 2013

Wereld borstvoeding week

Deze week is het wereld borstvoedings week. Een goede week om nu toch echt die borstvoedigsblog te schijven.
Borstvoeding is voor mij een teer puntje. Als ik vroeger droomde over mn toekomst en een baby, hoorde borstvoeding bij mij zeker in t plaatje. T leek me zo fijn, zo speciaal, om zelf je kindje te kunnen voeden en daarnaast zijn alle antistoffen van mama een mooi meegenomen voordeel.
Helaas heeft Ayden nooit meer dan een paar slokjes uit mijn borst gedronken. Omdat hij zoveel te vroeg geboren was, had hij nog geen ontwikkeld zuigreflex, en ook de kracht niet om zelf te drinken. Daarnaast waren ook mijn melkklieren door de vroeggeboorte nog niet volledig ontwikkeld en had ik amper productie. Toch ben ik binnen 6u na Ayden zijn geboorte gaan kolven. Ik wilde hem het beste geven, en elke druppel was er een. Na een paar dagen had ik best een aardige productie, helaas sloeg toen de stress toe. Van zo’n 70ml per borst per kolfsessie, ging ik naar een paar druppels. VRESELIJK vond ik het. Mijn jochie had het al zo moeilijk en t enige wat ik (voor mijn gevoel) kon doen was mamamelk geven, met de antistoffen die hij zo nodig had. Stug bleef ik door kolven, ik heb geloof ik wel 6 verschillende lactatiekundigen bij me gehad en alle kolftechnieken die er bestaan geprobeerd. Ik heb een hele tijd met de hand gekolft, want met een electrische kolf verdwenen mijn oh-zo-kostbare druppels in de schelp. Dus kolfde ik met mijn ene hand en met de andere hield ik een potje vast om t op te vangen. Wat heb ik vaak zitten janken als ik na ruim 25minuten kolven nog geen 10ml had. Het voelde alsof mijn lichaam me weer in de steek liet, eerst mn kind er vroegtijdig uitwerken en nu amper tot geen melk produceren. Alsof ik, als vrouw zijnde, ‘kapot’ was.
Ik geloof dat ik 5weken aan het ploeteren was, en toen heeft een lactatiekundige me Domperidon aangeraden. Dit is een medicijn wat eigenlijk gebruikt wordt tegen misselijkheid, maar wat als bijwerking heeft dat je kan gaan lacteren. Voor mij een godsgeschenk, want ik hoopte nog steeds Ayden te kunnen gaan borstvoeden bij thuiskomst. Door de domperidon ging mijn productie wel iets omhoog, op goede dagen kolfde ik 120ml per sessie. Zo trots als een pauw nam ik het mee naar de afdeling waar hij lag.
In het ziekenhuis heb ik Ayden een aantal keer geprobeerd aan te leggen, om vast te oefenen en in de hoop dat dat ook mn productie zou verhogen.
De eerste keer was zo mooi, hij hapte meteen goed aan. Hij had alleen de kracht niet om ook echt te drinken. Dit is (helaas) de enige foto die ik van mijn borstvoeding heb.

20130930-202629.jpg

Eenmaal thuis gingen we echt oefenen. Elke drie uur hetzelfde riedeltje: aanleggen totdat hij goed hapt, dit mocht maximaal 10minuten per borst. Daarna de fles geven, wat toen nog een half uur duurde met sondevoeding erbij, en daarna nog kolven wat ook een half uur duurde. Na een voedingssessie, was ik compleet uitgeput en zo’n 1,5u verder.
Na 3,5 week thuis dit 8x op een dag te hebben gedaan was ik op, ik kon niet meer. In totaal heb ik ruim 12weken lang keihard geploeterd met warmte kompressen, massage technieken, warme douches, verschillende kolftechnieken en apparaten, medicatie en heel veel tranen. Met pijn in mijn hart heb ik toen de beslissing gemaakt dat het genoeg was.

Op flesvoeding doet hij het prima, goed zelfs. Hij groeit als kool (bijna 9,5 kilo is hij nu), hij is nooit ziek (op de snotneuzen na), ontwikkeld zich goed en is een hartstikke vrolijk ventje. Toch blijft het voor mij pijnlijk, want wat had ik nu nog graag gezegd; ‘ik ben een borstvoedingsmama’.

Advertenties
Getagged , , , , ,

Kattenkinders

Het wordt kouder en ik kan het merken. Niet alleen aan de temperatuur, of aan de verkleurende bomen die staan te wiegen in de wind. Nee ik merk het aan de poezen.
We hebben een kattenluik waardoor ze zelf kunnen kiezen waar ze willen zijn. Afgelopen zomer zag je ze bijna helemaal niet binnen, lagen ze heel de dag te luieren in de zon en als het te heet werd sjokte ze de tuin door naar een plekje in de schaduw. Af en toe hadden ze een speelse bui en kwamen ze aandacht vragen, maar over t grote deel waren ze op zichzelf.

20130930-113347.jpg
Sinds een paar weken is dat veranderd, ze zitten veel meer binnen. Gaan op de bank liggen slapen, in de box (wat niet mag!), of op t speelkleed van Ayden. Ook is mijn schoot spontaan (weer) favoriet en zodra ik ga zitten heb ik een kat bij me. Heerlijk warm, dat wel, zeker zo ’s avonds bij de tv met de kaarsjes aan en de gordijnen (ik ben er zo blij mee!) dicht. Geeft een echt herfstig huiselijk gevoel. Heerlijk, ik kan daar echt van genieten.

20130930-114107.jpg
Ayden vindt het ook leuk, die tijgert elke keer weer vol enthousiasme richting de dichtstbijzijnde poes, die dan snel ergens anders gaat liggen. Als Ayden bij mij op de bank zit, willen ze zijn knijpende, trekhandjes soms wel even voor lief nemen, maar meestal zijn ze het snel zat. Gelukkig lopen ze dan gewoon weg en geven ze hem geen tik.

Voor diegene die het trouwens willen weten, even voorstellen:
Noa, kater, 6 jaar

20130930-114540.jpg
Joy, poes, 4 jaar

20130930-114616.jpg
Fix, poes, 2 jaar

20130930-114702.jpg

Getagged , , ,

Bath time #6

Samen douchen is zo fijn. En al de waterstraaltjes zijn ook zo leuk om te pakken.

20130928-190903.jpg

Getagged , , ,

Woest

Ken je dat? Dat je kookt van binnen. Dat je doodstil, rustig ademend op de bank zit, maar er aan de binnenkant van je lichaam en tornado huishoudt. Dat je voelt dat je op ontploffen staat en er niks is wat je nog tegenhoudt. Dat ‘kwaad’ een understatement is en ‘woest’ of ‘furieus’ eerder in de buurt komen. Ik wel.
Meestal gaat er een hoop binnenvetten aan vooraf. De ene keer is dat verspreid over een aantal dagen soms zelfs weken, de andere keer is er maar een half uur voor nodig. Hoelang de tornado door raast is elke keer anders. Soms duurt het drie minuten, de andere keer de hele dag.

Adem in, adem uit

Vaak helpt even diep in en uit ademen wel, maar vaker nog is er over praten de enige manier om de tornado te stoppen. Praten, iets wat ik, zeker als ik boos ben, erg moeilijk kan. Ik word namelijk of een echte bitch, of ik klap volledig dicht. Lekker handig, maar niet heus. Gelukkig voor mij (en mijn omgeving) ben ik me er heel bewust van, en probeer ik dat echt te veranderen.

Boos zijn mag, woedend zijn is niet nodig. Mijn hoofd weet het, nu maar hopen dat mijn gevoel ook mee doet.

Getagged , , , ,

Klussen

Vakantie betekend ook klussen! Tenminste bij ons in huis, deze vakantie, wel. We wonen hier nu een jaar en een paar maanden, maar er zijn veel klusjes blijven liggen. Zo hadden we bijvoorbeeld in de woonkamer voor de openslaande deuren nog geen gordijnen en stond de trap nog steeds geschuurd en wel in de grondverf. Ook waren al onze muren netjes behangen en wit geverfd, maar wit is ook zo wit, dus een beetje kleur konden we wel gebruiken.

Dus vorige week hebben we de handen uit de mouwen gestoken. De hoek achter de bank heeft dezelfde mooie kleur groen gekregen als de muur tegenover de eethoek.

20130928-191829.jpg
Ook hebben we gordijnen uitgekozen en opgehangen. Mooie licht grijze met een heel licht bloemmotief erin.

20130928-191945.jpg
Ook de trap is van boven tot onder in de lak gezet in de kleur ‘grind’. Morgen gaat Mark (als het goed is!) de zwarte maantjes erop plakken.

20130928-192402.jpg
Op de groene muur bij de eethoek is een muurstickers geplakt en een foto hart. Hier komen nog zwart/wit foto’s van mijn mooie gezinnetje in.

20130928-192632.jpg

Ons huis wordt steeds huiselijker! ❤️

Getagged , , ,

Bath time #5

Het is niet helemaal in de bathtime stijl, maar ik wilde hem hier toch even delen.
Gisteren zijn we met Ayden wezen zwemmen. Ik had al 2x met hem gezwommen, maar voor Mark was het de eerste keer. Hartstikke leuk, met je gezinnetje genieten in t water. Ayden is gelukkig dol op water. In de babyfloat begon hij meteen te spetteren en met zn beentjes te trappelen. Maar het werd pas echt pret toen we hem er (in het pierenbadje) uit haalde en gewoon zonder iets lieten ‘zwemmen’. Een constant pret gezicht en een wild spartelend lijfje, heerlijk om naar te kijken. Gaan we zeker nog vaker doen, lekker zwemmen!
20130921-220734.jpg

Het is niet de duidelijkste foto, maar helaas zaten die er helemaal niet tussen. Al dat spetterende water kon mn telefooncamera niet aan.

Getagged , , , ,

EIN-DE-LIJK!

Vandaag was het dan zo ver. Voor het eerst fietsen met Ayden. Ein-de-lijk. Bewust heb ik nog even gewacht nadat hij kon zitten. Net even wat stabieler en wat langer dan in t begin. Eigenlijk wilde ik vorige week t fietsstoeltje meenemen op vakantie, maar aangezien er veel regen voorspelt was en ik hem niet zo makkelijk van mn fiets geschroefd kreeg heb ik dat maar even gelaten.
Maar vanmiddag had ik met vriendinnetje en mede mama Nadia afgesproken om lekker bij te kletsen in de stad met een bakkie. Dus draagzak in de luiertas gepropt, Ayden goed aangekleed en we waren klaar om te gaan. In t zitje gezet worden was even eng (huilen!), maar zodra we gingen bewegen keek hij zijn ogen uit! Het windscherm en de versnellingsteller waren heel interessant. De lantaarn palen die voorbij schoten boven zijn hoofd of de straatsteentjes onder hem. Zo leuk om te zien.

20130918-215134.jpg
Ik heb geloof ik nog nooit zo trots op een fiets gezeten. Ik heb heel de weg gelachen. Fietsen met je kind, wat een heerlijk gevoel!

Getagged , ,

Bath time #4

Gisteren zijn we samen bij opa en oma in t grote bad geweest. Hartstikke gezellig, lekker samen spetteren. Op de foto ligt Ayden op een Deltababy, een soort drijfmatje. Zoals je ziet is hij al bijna te groot, maar hij zinkt nog (net) niet. Neergelegd worden vond hij wel een beetje eng maar met een lachende mama was de schrik zo over.
Lekker dobberen en spelen!

20130918-132247.jpg

Getagged , ,

Trots

Luisterend naar t foute uur op Qmusic, zit ik genietend op de bank te kijken naar Ayden. Ik heb hem zittend achter de babygym gezet en hij zit zo heerlijk te spelen. Ik verbaas me erover hoe lang en hoe goed hij al kan zitten. Was dat in het begin nog maar een paar seconden, nu is het al een paar minuten.

20130918-101529.jpg

20130918-101544.jpg

20130918-101604.jpg
Wat ben ik trots, trots op hoe ver hij t al geschopt heeft. Over 1,5 maand wordt hij alweer 1! Het stront eigenwijze mini mannetje wat met 28weken zwangerschap wel vond dat hij klaar was voor de grote boze wereld. En nu, zit er een mini dreumes lekker te spelen alsof er nooit iets aan de hand is geweest. Klapt in zn handjes alsof hij nooit anders heeft gedaan, ook als hij los zit. Eet ‘netjes’ zijn groente en fruit op en drinkt netjes alle flesjes leeg.

20130918-104659.jpg
Mijn ‘kleine’ mannetje. Wat ben ik toch trots!

Getagged , , , ,

Haartjes knippen

Ayden zn haar begon op sommige plekken wat lang te worden. Zn kuif was bijna te lang om nog overeind te blijven staan en er groeide ook al wat plukjes over zijn oren. Tijd voor een knipbeurt dus! Aangezien mijn lieve zusje kapster is, was vandaag tijdens onze visite aan haar de eer om voor het eerst Ayden te knippen. Gewoon op de grond, tijdens het spelen met de duplo.

20130915-220233.jpg
Ayden vond het allemaal prima. Zelfs het haren natspuiten vond hij niet erg en de schaar was alleen maar interessant. En na de knipbeurt, waarbij hij ruim 1,5cm haar verloor, haalde hij een hand door zn haar en ging lekker verder spelen. En natuurlijk heb ik zijn afgeknipte haartjes bewaard, is toch speciaal de eerste keer ‘naar de kapper’.

20130915-221030.jpg

Heel fijn, mijn coupe is ook even onder handen genomen. Lekker de puntjes eraf en weer even mooie laagjes aan de onderkant voor wat volume. Fijn zo’n frisse coupe. Dankjewel zus!

20130915-221342.jpg

Getagged , ,