Maandelijks archief: oktober 2014

Geboortekaartjes drama

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: wij hebben nog steeds geen geboortekaartje uitgekozen voor buikbaby2.0. Niet omdat we dat niet belangrijk vinden, of er niet aan gedacht hebben, nee, we komen er gewoon niet uit. Ik ben, hoe zeg ik het netjes, verrekte wispelturig, en vind bijna alles stom. Daarnaast hebben we beiden geen idee wat voor soort kaartje wel willen. Met foto, zonder foto, een blauw kaartje, modern, stijgerhout, met een leuke tekening, een typisch jongens kaartje… ZUCHT, er is gewoon teveel keus voor dit warhoofd. En alsof dat nog niet genoeg is, moet je ook nog kiezen welke vorm je kaartje gaat krijgen, of je een enkel kaartje wilt, of een (drie) dubbele, rechthoekig, vierkant, driehoekig of rond. Of je ‘klapluikjes’ wil om hem open te doen, en je kan het zelfs zo gek maken dat je de kaart kan vouwen tot een kubus, ster of bal. En eerlijk is eerlijk, eigenlijk vind ik de meeste geboortekaartjes ook gewoon stom. There, I said it.

Het geboortekaartje van Ayden is er 1 met foto, en blauwe ruitjes. Opzich niet heel erg bijzonder, maar vooral de tekst maakt het een speciaal kaartje. Het gedichtje heb ik zelf bedacht, terwijl ik met Ayden lag te buidelen in het ziekenhuis. Wij verstuurden ons kaartje ook pas op het moment dat Ayden thuis was gekomen uit het ziekenhuis, een week voor zijn thuiskomst heb ik het geboortekaartje in elkaar geknutseld. Ik ging naar de eerste de beste site die ik kon vinden (ik weet niet eens meer welke) en flanste in een uurtje het hele kaartje in elkaar. Ik had namelijk wel wat anders aan mijn hoofd.

geboortekaartje Ayden voorkantgeboortekaartje Ayden binnenkant geheel

 

De voorkant en binnenkant van het kaartje van Ayden.

geboortekaartje Ayden tekstgeboortekaartje Ayden binnenkant

Close up van de binnenkant. De foto achter het gedichtje zijn trouwens Ayden zijn voetjes toen hij de eerste keer in bad mocht.

 

Hoewel ik het heel erg leuk vind, als je geboortekaartjes van meerdere kindjes in 1 gezin bij elkaar passen, of in dezelfde stijl gedaan worden, wil ik niet. Gewoon omdat ik dit ontwerp niet nog een keer zou kiezen. Ja, ik maak het mezelf graag moeilijk.

Dus, lieve lezers, hebben jullie toevallig nog tips, voor sites met geweldige geboortekaartjes ontwerpen, die ook niet al te duur zijn, laat het me weten! Ik wil niet weer stel op sprong een kaartje moeten uitkiezen namelijk.

 

 

Advertenties
Getagged , ,

Derde trimester update!

Vandaag ben ik 33 weken en 4 dagen zwanger, dat is al ruim 5 weken langer dan ik van Ayden was. Al 5 hele weken! Bizar om over na te denken. Helemaal omdat ik er eigenlijk helemaal niet zoveel mee bezig ben. Natuurlijk denk ik er geregeld aan, maar voor dat ik zwanger werd, en ook in het begin van de zwangerschap had ik me deze periode toch heel anders voorgesteld. Niet dat het tegen/mee valt, maar ik dacht serieus dat ik er obsessief mee bezig zou zijn, en dat is dus totaal niet het geval. Best fijn, moet ik eerlijk toegeven. Nu komt dit deels omdat ik de gehele dag bezig ben om achter mijn hyperactieve super ondeugende peuter aan te rennen, maar ik vind het ook fijn om er op deze manier achter te komen dat ik Ayden zijn vroeggeboorte echt al grotendeels verwerkt heb. Natuurlijk flitst er bij elk pijntje wel een waarschuwing door mn hoofd, ‘let op, is dit een bevallingssignaal’, maar ik kan tot nu toe alles goed weg relativeren (soms met behulp van een lief vriendinnetje, you know who you are).

Hoe voel ik me?

Eigenlijk voel ik me wel prima, ja ik merk dat het zwaarder wordt, maar als ik me zo blijf voelen kan ik dit nog heel lang volhouden. Bukken is lastiger, dat vinden mijn bekken en banden niet zo leuk, maar dat is logisch met een steeds groter groeiende buik. Het slapen gaat gelukkig weer een stuk beter als een paar weken geleden. Ik val tenminste weer snel in slaap in plaats van uren en uren wakker te liggen. Wel word ik elke keer wakker als ik me om wil draaien, maar dat hoort er een beetje bij. Is ook een hele toer, de dekens omhoog houden, mn benen buigen en ondertussen het voedingskussen goed in positie brengen en dan jezelf zuchtend en kreunend de andere kant op gooien. De nachtelijke tripjes naar de wc zijn ook een stuk minder, ’s ochtends word ik wakker met een hele, hele, hele volle blaas, en dan moet ik echt naar de wc rennen. Wat natuurlijk niet gaat, want ook uit bed komen is een crime (denk aan een schildpad op zijn rug), en snel opstaan is er ook niet meer bij. Gelukkig (nog?!) geen ongelukjes gehad. Toevallig vannacht heb ik last gehad van maagzuur (note to self, geen cassave chips eten voor je naar bed gaat), maar ik heb 2 kleine kussentjes naast mn bed liggen, dus die onder mn kussen gepropt en heerlijk op mn linkerzij verder geslapen. Wel merk ik dat mijn buik vaker gespannen en zwaar aanvoelt, en ik (vooral ’s avonds) wat meer harde buiken heb. Volgens mede zwangere mama’s is dit helemaal normaal rond deze weken, dus ik aai en masseer en zucht soms een keer extra en that’s that.
image

Hoe doet de beeb het?

Vorige week donderdag mocht ik me weer melden bij de gyn, waar we even een klein feestje vierden omdat ik de 32 weken grens voorbij ben. Dat betekend namelijk dat mocht ik nu gaan bevallen, dit niet meer in een academisch ziekenhuis hoeft, jeuj! Ook kreeg ik mijn laatste cervix meting, want vanaf 34 weken heeft het niet zoveel nut meer om deze op te meten omdat als je gaat bevallen ze er dan vaak voor kiezen niet meer te remmen. Via het echo apparaat liet de gyn ook even het hartje horen, blijft bijzonder, dat ritmische gedreun wat het hartje is van je kindje. Tijdens de echo konden we trouwens al zien dat meneer haar heeft! Een matje, in zn nek, heel gek om dat te zien, ben nu wel heel erg benieuwd of hij geboren gaat worden met een volle bos haar. Verder is het een actief ventje, vrijwel heel de dag door aan het draaien en duwen in mijn buik. Ik denk ook dat hij het tot het einde spannend blijft maken, want de ene keer ligt hij in een stuit en vervolgens weer netjes met zijn hoofd naar beneden. Ook al zo’n eigenwijsje als zijn broer dus! Omdat de gyn zo tevreden was, hoefde ik pas 4 weken later weer een afspraak te maken. Dus als ik ruim 36 weken ben, hoef ik me pas weer te melden, fijn.

Tot nu toe bevalt het derde trimester me dus wel, hopelijk blijven de laatste loodjes kwaaltjes me redelijk bespaard en heb ik over 45 nachtjes slapen op de uitgerekende datum een (harige?) wolk van een babyboy in mn armen.

 

Getagged , , , , ,

Sunshine award

Een tijdje geleden werd ik door mijn vriendinnetje Gwen van mijnlevenalsmama getagd voor de Sunshine Award. Hartstikke leuk, iedereen kan zo nu en dan wel wat extra sunshine gebruiken. Natuurlijk zitten er aan deze zonnige tag ook wat regels verbonden. Schrijf 7 leuke feitjes over jezelf, en tag 7 andere bloggers die jij ook wat zonneschijn gunt. Easy peasy! Komen ze:

 

– Vroeger, toen er nog geen smartphones bestonden, had ik al een mobieltje. Ik denk dat ik in groep 8/de eerste zat toen ik mijn eerste prepaid telefoon had. Zo’n knal oranje Swing model, zonder kleurenscherm, te lelijk. Ik geloof dat ik bij KPN zat, en die hadden toen een geweldige aanbieding. Gratis smsen in het weekend. Mijn overbuurmeisjes hadden dit ook, dus elke vrijdagavond om 12u barste de smsbommen los. Hingen we uit het raam (we sliepen alle drie op zolder) en zaten we maar te smsen tot we kramp kregen in onze vingers (en vrijwel slapend uit het raam hingen).

-Ik heb nooit zin om te gaan douchen, maar als ik er dan eenmaal ondersta wil ik er niet meer onderuit en begrijp ik niet waarom ik in eerste instantie geen zin had.

-Ik had vroeger flaporen. En dan niet in de catogorie ‘oh wat schattig’, nee meer in de catogorie ‘ach… dat arme kind’. Op mijn 12e, een week voordat ik naar de middelbare school ging, ben ik eraan geopereerd. Ik moest een week lang met een tulband (van verband) op mn knar lopen, maar ik kreeg er wel mooie oortjes voor terug. Het heeft wel lang geduurd voordat ik over mijn flapoorcomplex heen was, zo voel ik me pas 2 jaar comfortabel met een staart in.

image
Mijn schattige broertje, ik (met flappies), en cute zusje.

-Als er een pil/zalfje/creme op de markt zou komen waarmee ik instant krullen voor de rest van mijn leven zou hebben, zou ik naar de winkel rennen om het te halen. Jep, deze super stijle haren kunnen me gestolen worden.

-Ik kan me niet meer voorstellen, dat Ayden ooit in mijn buik heeft gezeten. Ik weet niet zo goed of dit komt door dat hij zo vroeg geboren is, of dat elke mama dit heeft. Soms kan ik gewoon bijna niet geloven dat ik (met een beetje hulp van papa) hem gemaakt heb. Ben benieuwd hoe dat straks gaat zijn met babyboy2.0.

-Ik heb me nog geen seconde druk gemaakt over de bevalling. Bij Ayden had ik mezelf voorgenomen dat ik me niet druk mocht maken tot ik ruim 8 maanden zwanger zou zijn, zo ver is het nooit gekomen en toen is bevallen ook gelukt zonder cursus of wat dan ook. Ik vertrouw erop dat mijn lichaam weet wat het moet doen tijdens de bevalling. Ik heb er toch geen controle over. Misschien krijg ik wel een keizersnede, aangezien dit ondeugende jongetje elke keer in een stuit ligt. I’ll just go with the flow.

-Talentenshows, gadver wat heb ik er een hekel aan. Vooral al die 100 verschillende zangshows. Ja, we weten het nu wel. Mij maak je absoluut niet blij met een avondje The Voice of Holland kijken. Aan alle tv programma bedenkers, verzin eens wat nieuws! 

 

Na deze geweldige feitjes, is het tijd om wat zonnestraaltjes door te geven. Best lastig aangezien ik deze tag al redelijk vaak voorbij heb zien komen. Alvast excuses als je dubbel getagd bent/wordt! MamaSuikerspin, de FantasticMomsMeisje-Eigenwijsje, mijnkladblog, Stukkie lezen?, PSnim, zijn de gelukkigen en ondanks dat ik weet dat je hiervoor al getagd bent, krijg je van mij nog wat extra zonneschijn Day-dreamer! Als je nu niet getagd bent, maar het wel leuk vind om 7 feitjes over jezelf neer te pennen, be my guest!

 

 

Word ik blij van..

Er zijn een heleboel dingen, klein en groot, die mij blij maken. Omdat ik (nog) wat vaker stil wil staan bij al het positieve in mijn leven, heb ik de afgelopen dagen mijn blijmakers bijgehouden. Voor jullie, maar ook voor mezelf.

Uitgebreid douchen met radio heel hard aan. Dit kan niet zo vaak, eigenlijk alleen als Ayden niet thuis is, of papa hem bezig houdt. Ik vergeet vaak hoe heerlijk ik het vind, tot het weer een keertje kan. Natuurlijk zing ik dan vals mee en dans terwijl ik me afdroog.

Kroelkip Ayden. Waar hij rond een jaar het liefst alles zelf wilde doen en absoluut niet meer wilde knuffelen, zo anders is dat nu. De afgelopen maanden komt hij steeds vaker en langer bij me kroelen op de bank of wil hij ineens knuffelen als ik bijvoorbeeld aan het koken ben. Niet altijd even handig, maar mijn moederhart smelt als hij zijn armpjes naar me uitstrekt en me kusjes geeft.

Een poes op schoot. Het weer wordt minder en dat is niet alleen te merken als ik naar buiten kijk, ook de katten zijn weer vaker binnen te vinden. Heerlijk om ’s avonds met een dekentje op de bank te kruipen en er zo’n warm spinnend pluizenbolletje op je schoot kruipt.

Bellydancing. Buikbaby2.0 maakt er geregeld een feestje van in mijn buik, heerlijk om te voelen en te zien!

Ayden en schoenen. Al sinds Ayden zich bewust is van het feit dat er schoenen bestaan, is hij erdoor geobserdeerd. Regelmatig trekt hij al zijn schoenen uit de vensterbank en probeert ze aan te doen. En waar zijn schoenen leuk zijn, zijn onze schoenen geweldig. Slippers, stalen-neuzen-werk schoenen, UGGs, het maakt hem allemaal niks uit, hij trekt het aan en loopt er heel de kamer mee door. Van de week vond hij in een tas die klaar staat om naar zolder te verkassen mijn oude hoge hakken. Daar ging hij, slof slof zo de kamer door op mijn killers heels. Moest ik toch wel even om grinniken.

Ontbijt op bed. Vaak als Mark vrij is, gaat hij er vroeg uit met Ayden en mag ik nog even blijven liggen. Heerlijk vind ik dat! En zo af en toe, krijg k dan ook nog een ontbijtje op bed van mn lieverd. Lekker met stukjes fruit en een kopje thee. Kan ik echt van genieten.

Mijn lieve vriendinnetjes. Ik heb allemaal ‘losse’ vriendinnen, die naast mij weer hun eigen groep vriend(inn)en hebben. Elk vriendinnetje heb ik ook een andere band mee, met de een ben ik op en top mama, bij de ander juist helemaal niet (daar komt baldadige Roos vaak om de hoek kijken, haha), een vriendinnetje is bijvoorbeeld nog uit de tijd dat ik in Breukelen woonde en zo heeft elke kant van mij een vriendinnetje. Ik ben dol op mijn vriendinnen. They keep me sane!

image

De kinderboerderij. Diertjes kijken en knuffelen. Rond banjeren door de modder. Kastanjes rapen. Koffie met een home made appelgebakje en voor mn boef een pannenkoek. Ja, daar word ik heel erg blij van.

Middagdutjes. Alleen als ze lukken dan, anders kost het heel veel frustratie. Eigenlijk word ik gewoon blij van slapen, uren en uren slapen.

– Bloggen. Hoewel ik de afgelopen tijd beduidend minder actief ben, vind ik het heerlijk om met bloggen bezig te zijn. Blogjes schrijven, of blogjes lezen.

– Mijn telefoon. Eerlijk is eerlijk, ik ben keihard verslaafd. Sinds een maandje heb ik de Samsung Galaxy S5, en dat ding is zo fijn. Groot, ja dat zeker, maar ondertussen ben ik (bijna) gewend aan het grotere toetsenbord en mis ik mijn iPhone geen seconde. Nu was die ook echt op, de batterij liep sneller leeg dan dat hij opgeladen kon worden, wat zwaar vervelend was.

– Kleuren. In het enige echte kleurboek voor volwassenen. Ik vind kleurplaten met bloemen het mooiste en leukste om te doen. Niet met hele iniminie printjes, want mijn stiften zijn daar niet puntig genoeg voor.

image

Nieuwe schoenen. Do I need to say more?!

Het foute uur op Qmusic. Happy hardcore, de Spice Girls, Macarena, hoe fouter hoe beter. Lekker hard aanzetten en meezingen.

Het derde trimester. Toch bijzonder, dat ik nu alweer ruim 3 weken langer zwanger ben dan ik van Ayden was. Hoewel ik nu echt wel merk dat het zwaarder wordt, ben ik het nog lang niet zat! Laat maar komen die mega buik.
image

Dit waren zomaar even wat lichtpuntjes van de afgelopen dagen, wat maakt jou blij?

Getagged , , , , ,