Maandelijks archief: augustus 2013

Het moet NU.

Ik weet niet of alle mama’s dit hebben, of dat het gewoon een ding van mij is, maar sinds ik mama ben heb ik soms dat ik iets bedenk en dan wil ik het nu. En met nu, bedoel ik ook NU. Niet volgende week, niet morgen, nee nu.

Vandaag had ik ook weer zo’n kronkel in mn hoofd. De woonkamer moest geverfd worden, hij was te wit. En dan niet 1 muur paars zoals we al weken geleden af gesproken hadden, maar licht olijf groen. En dan niet alleen die ene muur achter de bank, nee de muur tegen over de spiegel in de eethoek moest gebeuren. En wel nu dus.
Mark die zag de bui al weer hangen en zei, prima ga maar naar de Gamma, ga jij maar verf halen. Na alle kaartjes groen in mn handen te hebben gehad en uiteindelijk 5 kaartjes over te hebben gehouden heb k een foto naar Mark gestuurd. Onder t mom van samen beslissen. Gelukkig vond hij alles prima en heb ik (euhm we) uiteindelijk voor Tijm groen gekozen.

20130828-163341.jpg
Een uur nadat ik het op mn heupen kreeg stond ik op t laddertje t plafond af te plakken. En een uur later zit de eerste laag verf er op!
Gelukkig is het nu etenstijd, want eigenlijk wil ik gelijk de tweede laag er op smeren, maar het moet natuurlijk eerst even drogen.

20130828-163209.jpg

Binnenkort foto’s van het eind resultaat!

Getagged , ,

Bath time #2

Vader en zoon❤

20130827-184205.jpg
Samen kroelen onder de douche, is toch t mooiste wat er is!

Blijdorp

Zo’n 2 weken geleden hadden we een dagje Blijdorp in de planning staan. Online kaartjes besteld en zelfs al uitgeprint. Is de weersverwachting; regen, regen en nog meer regen. Onze eerste keer dierentuin met t gezinnetje moet natuurlijk wel leuk zijn, dus maar besloten om niet te gaan.

Vandaag hadden we allebei vrij en de weersverwachting was super! Dus tas ingepakt (luiers, luierdoekjes, extra set kleding, hydrofiele luiers, spuugdoekjes, fles, poeder, zonnebrand, haarlotion, antibacteriële gel, baby Björn draagzak, speeltjes, broodjes en flesjes water), de kinderwagen in de auto en daar gingen we!

20130826-213749.jpg
Ik was reuze benieuwd hoe hij t zou vinden, de drukte, niet zijn middagslaapje in zijn eigen bedje, en natuurlijk alle dieren. Gelukkig vond hij alles prima! In het Oceanium schrok hij wel van de vele schreeuwende kinderen, maar hij was al snel afgeleid door alle visjes en een lachende papa en mama boven de kinderwagen.
Ook het middagslaapje was geen probleem in de kinderwagen, t was wel net even wat korter dan thuis, maar dat heeft hij later in de auto terug naar huis weer ingehaald.

20130826-214429.jpg
Niet alleen Ayden heeft t naar zijn zin gehad, wij ook! Heerlijk in t zonnetje naar alle mooie dieren kijken, samen van onze kleine man genieten. Gaan we zeker vaker doen, lekker een dagje weg!

20130826-215753.jpg

20130826-214832.jpg

20130826-220658.jpg

Getagged , ,

Bath Time #1

Toen Ayden geboren werd, kon hij de eerste paar weken niet in bad. Natuurlijk omdat hij aan allemaal slangetjes, buisjes en apperatuur lag, maar voornamelijk omdat hij het gewoon niet aan kon. Hij werd gewassen met een vochtig washandje en dat gebeurde (zeker ik het begin) zo om de dag anders was er de kans dat hij te moe zou worden en dat wil je voorkomen bij prematuren.
Ik geloof dat Ayden 6,5/7 weken oud was toen hij (EIN-DE-LIJK) voor het eerst in bad mocht. Los gekoppeld van de hart monitor (eng!) en saturatie meter (zuurstof level in zn bloed) mochten we voor t eerst meer dan 2 meter met hem lopen, want het bad zat aan de andere kant van de zaal.
Gewikkeld in een hydrofiele doek mocht hij voor t eerst in bad. De doek gebruikten we om hem veiligheid/geborgenheid te geven, want het bad is een ‘grote’ open ruimte en daar kunnen (prematuren) baby’s erg van schrikken. En schrikken betekend stress, en stress moesten we zo veel mogelijk voorkomen.

20130825-134251.jpg
Eenmaal thuis maakte ik van elk badje een feestje, t voelde zo special, zeker omdat we er zo lang op hebben moeten wachten. Gelukkig vond Ayden t heerlijk in bad en zag ik hem elke keer helemaal ontspannen worden.

20130825-134650.jpg
Tegenwoordig gaat Ayden bijna nooit meer in bad, maar gaat hij lekker mee onder de douche met papa of mama. Toen hij leerde van zn rug naar zn buik te rollen, besloot hij dat de wereld vanuit buikligging veel leuker en interessanter was, en dus wilde meneer ook draaien in bad. Helemaal niet handig natuurlijk! Ondertussen zijn we (Mark en ik) heel erg handig geworden in alleen douchen met de kleine grote man. Alles staat of valt met een goede voorbereiding, maar eigenlijk is dat met alles wel zo met een kind.

20130825-135537.jpg
Zodra Ayden los kan zitten, zal hij wel weer vaker in bad gaan, maar voor nu, knuffelen we lekker door tijdens het douchen!

Getagged , , ,

Tafelen

Van huis uit ben ik gewend, eten doe je aan tafel. Niet op de bank, niet voor de tv of achter de computer, nee gewoon met het gezin aan tafel. Alleen, woon ik nu al ruim 6 jaar op mezelf, waarvan (bijna) 2 samen met Mark en die gewoonte van aan tafel eten is niet meer. Door onregelmatige werktijden eten we vaak alleen en een makkelijke snelle hap (op de bank) is eerder uitzondering dan regel. Niet dat die makkelijke snelle hap ook altijd ongezond is, maar om nou te zeggen dat we altijd aan onze 200gram groenten op een dag komen…

Nu Ayden is begonnen met vast voedsel eten, vond ik dat daar verandering in moest komen. Niet alleen omdat ik het zo gezellig vind met zn allen aan tafel, maar ook om wat meer regelmaat in zijn (en mijn!) leven te brengen.

20130822-202414.jpg
Vandaag zijn we begonnen, met (in ieder geval) ’s avonds aan tafel eten. Na een hoop gepuzzel met de eettafel, die ook dient als computertafel, hebben we (voor nu) een handige indeling gevonden. Ayden is namelijk nogal snel afgeleid en zo tussen ons in had hij het prima naar zijn zin en hield hij zn concentratie goed bij t eten. Over t algemeen krijgt hij gewoon potjes groente, aangezien in niet zo’n goed pureerding heb. Zodra hij wat meer verschillende dingen mag eten en ook stukjes in zn eten door kan slikken, zal hij meer ‘met de pot mee’ gaan eten. Voor nu ben ik al blij dat zijn eten tenminste door geslikt wordt in plaats van dat hij het naar buiten duwt met zijn tong. Dit heeft hij bijna 2 maanden gedaan en we liepen er zelfs voor bij de logopedist. Ik snap hem ook wel, had hij na die stomme sonde eindelijk het zuig/slik reflex goed door, moet hij in 1 keer zomaar gaan slikken. Is natuurlijk ook hartstikke moeilijk. Gelukkig met wat goede tips en moedertje tijd is dat allemaal goed gekomen. Sinds een week eet hij een half potje per maaltijd op. Een goede reden om dus lekker met ons gezinnetje te tafelen, letterlijk!

20130822-203721.jpg

Getagged , , , ,

Pauze knop

Geniet er maar van nu t nog kan, ze blijven zo kort klein.

Zo’n schattig, hulpeloos baby’tje is aandoenlijk en ik kan me voorstellen dat deze periode (+/- 3 maanden) voor veel mama’s te kort duurt. Maar hier betekende hulpeloos ook ziekenhuis en dat kon voor mij, niet snel genoeg afgesloten zijn.

20130822-194739.jpg

Je groeit als mama zijnde, mentaal naar mijlpalen toe. De eerste keer omrollen bijvoorbeeld. Ik kon niet wachten tot Ayden dat ging doen. En wat was in trots op mijn mannetje toen het hem lukte. Nog zo’n voorbeeld is met Ayden gaan fietsen. Dit mag echt pas als hij volledig los kan zitten voor geruime tijd (heeft de fysio me op t hart gedrukt). Normaal gesproken kunnen kindjes dit rond de 9 maanden (sommige wat eerder, andere wat later). Ayden is nu bijna 10 maanden en kan nog echt niet los zitten. Hij is gewoon nog niet sterk genoeg. Waarschijnlijk kan hij ‘pas’ over 2 maanden los zitten en is hij alweer bijna 1. Voor hem is dit niet erg en ik maak me dan ook totaal geen zorgen over zijn ontwikkeling, maar voor mijn mamagevoel is het wel lastig. Mijn mentale mama groei en Ayden zijn ontwikkeling lopen niet altijd gelijk. En daar kan ik soms best verdrietig over zijn. Want ik ben toe aan bepaalde mijlpalen en Ayden nog niet.
Soms geef ik toe aan mn verdriet, maar meestal geef ik mezelf op mn kop. Ik moet juist blij zijn dat alles zo goed gaat, en dat hij zich, voor zijn gecorrigeerde leeftijd hartstikke snel ontwikkeld. Natuurlijk ben ik daar ook blij mee, zelfs hartstikke trots op, maar t steekt soms wel. Daarom druk ik nu maar even op de mentale pauze knop… Hopen dat t helpt!

Getagged , ,

Confessions of a Preemie: How I am different than a Full Term Baby

Before I was born

I was growing in my warm, dark, and comfortable home. I heard the sounds of my mother’s rhythmic heart beating, her rumbling belly, and bowel sounds thundering in the distance. I could hear her soft gentle voice muffled by the thick walls of my protected environment. I was in cadence with her changing day and night activities. The swaying motions of her walking were soothing to my developing systems. I felt my own limbs move against the warm and protected fluid that surrounded me. I often practiced sucking my thumbs and fingers in short bursts, all to get ready for the real world that was awaiting my arrival. My home was perfect for me, and although I spent most of my time curled up and asleep, I felt comfortable and protected in my environment.

 

In my new NICU environment
I am now growing and learning in a whole new world. A world I didn’t expect (and I am sure you didn’t expect either.) The NICU can be scary, for both of us! Please be patient with me as I learn my new environment, my surrounding, and how to react to them.

I speak to you in the only language I know, through my behavior. If you pay close attention to my body language you can learn what I am trying to tell you and how to react to it to give me the very best start possible.

 

I Can Hear You!
My hearing was well developed by 20 weeks gestation.
I can pick out my mother’s voice and I prefer it over all other voices I hear.
I will show I dislike loud noises, (by frowning or startling) like machine alarms, incubator doors that slam shut, and loud voices.
I like low to medium pitches better than high pitches, so please remember this when using “baby talk” with me.
I like soft music; it can be soothing to me as I transition in and out of my sleep cycles.

 

I am trying my best to see you!
My eyes take longer to mature than my hearing, so please be patient with me as I try to focus on my new world.
In the beginning, I will spend only brief periods of time with my eyes open and I cannot focus on anything. As I grow and get stronger, I will open my eyes in soft or dim light and begin to focus on objects. Faces are my favorite!
Bright lights bother my eyes and will make me blink and shutter in discomfort. The intense light accompanied by too much sound may be overstimulating to me. I may begin to show you my stress signals by throwing my hand in my face like I am waving. I may begin hiccupping, spitting up, or even dropping my heart rate and oxygen levels. Please remember the importance of my environment when you interact with me.

 

I sleep a lot!
I have two sleep states, quiet sleep and active sleep. These are very important for my growth and development. My brain is creating new pathways and perfecting my wiring during these cycles so please pay close attention to them and be mindful of when you wake me up to visit with me.

Deep sleep (also called quiet sleep or non-REM sleep.)
This is when I am very still. Every now and then, you may see me startle or sigh, but my breathing is quite even and rhythmic. This deep sleep is my most restful stage of sleep and is important for my growth and development. I will however have very little deep sleep until I am closer to term in age.

Light sleep (also called active sleep or REM sleep.)
When I am in a light sleep I will move around quite a bit and I may make little noises. My breathing is uneven and my eyelids may flutter from time to time. My eyes may open briefly and you may notice me rolling my eyes back into my head. Don’t worry; this is okay and very normal. I will spend most of my time in light sleep. As I grow older and stronger, I will begin to have more periods of REM sleep and then deeper sleep.

It may be hard to tell when I am asleep and when I am awake because I will have my eyes closed most of the time. I may stretch, grunt, and open my eyes briefly and go back into a light sleep several times before I really wake up.

I may only spend 2-5 minutes at a time in a deep sleep state before going back into a light sleep state. During each of my sleep periods, I will go through two or three light-deep-light cycles. It’s important for me to be able to finish out my sleep cycles because this is when I grow and develop, so please listen and look at my body language to know when it is the very best time to interact with me.

 

Please pay close attention to my subtle signs.
Because my nervous system (my brain) is continuing to develop and grow in my new NICU environment, you may notice a few things about me:

I may have trouble handling several different kinds of things going on at the same time. If you talk to me and look me in the eyes at the same time or talk to me while I am feeding, I may have a hard time focusing on what I need to do. I may get confused, overwhelmed, and overstimulated.
I may not be able to focus on you for very long and may get worn out trying to respond to you in just a short period of time.
I may not have the energy to cry to show that I am unhappy but I can communicate with you in different ways. You can learn my secret language by paying attention to my body language.

 

When I am stressed or unhappy:
I may have color changes. I may look gray, mottled, or may even turn blue in deep stressful conditions.
I may be stiff with my arms and legs splayed out in an unorganized state.
I may show I am overstimulated by the noise and my environment by gagging, hiccupping, or even spitting up.
I may spread my fingers wide, covering my face and showing you a waving motion.
I may become irritable, turn away, and go back to sleep. If I do this, please don’t try to wake me up by tickling my toes, rubbing my skin, or calling my name. I am simply not ready to interact and need to save my energy to grow.

When I am stable or happy: 
I will be pink in color.
I will be loosely curled up in a flexed and organized state.
I will slowly wake up and begin to focus my attention on your voice.
My movements will be smooth and I will bring my hands towards my face.
I may suck on my fingers or pacifier.
I may open my eyes and begin to focus on my environment.
When I am happy I like to snuggle, and kangaroo care is my favorite way to transition back into my growing sleep state.

 

I know you must be super excited that I am here but also a little nervous that I made an early arrival. Learning my cues, what I can and can’t do, my likes and dislikes, and my special preemie language will help both of us transition into this new and scary world. Please remember to be patient with me as I learn and grow.

 

 

Repost: http://www.peekabooicu.net

 

Getagged , , , , ,

’n Hondenleven

Als ik vroeger dacht aan mijn ideale toekomst plaatje, zag ik mezelf altijd in een gelukkig gezinnetje met twee kindjes, een leuk huisje met een tuin, minimaal 1 kat en, jawel, een hond. En dan niet zo’n klein keffertje, nee een echt grote stoere hond.
Aangezien ik alles van mn toekomstdroom heb (behalve dat tweede kindje dan, maar dat is weer een ander verhaal), blijft een hond wel door mn hoofd spoken. Mark wil ook graag een hond, maar hij vindt 3 katten en een hond echt te veel van goede, wat ik ook wel snap.

Deze week hebben we een logeerhondje genaamd Rocky. Mijn schoonouders zijn namelijk op vakantie, met hun andere hond (Max). Aangezien Rocky een ondeugend weglopertje is, kan hij niet mee en daarom is hij op ‘vakantie’ bij ons. Hartstikke gezellig natuurlijk!

20130821-221120.jpg

Mark en ik werken beide onregelmatig en vaak moet er 1 van ons om 7u ’s ochtends beginnen. Dat betekend dat de ander Ayden uit bed moet halen, luier verschonen, flesje geven, hem een beetje toonbaar maken, dan jezelf beetje toonbaar maken en dan hup Ayden in de kinderwagen om Rocky uit te laten. En dat t liefst allemaal voor 8 uur. Het is best te doen, maar t kost even wat meer planning dan we gewend zijn. Natuurlijk krijg je daar snel genoeg routine in, maar ik heb mijn toekomstdroom wel een beetje bij gesteld. Die hond komt er, maar pas wanneer Ayden even alleen thuis kan blijven. Of hij de hond zelf ’s ochtends uit kan laten, haha!

20130821-223835.jpg

Getagged , , ,

Orde in de chaos

Wie schrijft die blijft

Een wel bekende uitspraak waar ik me steeds meer bij ga thuis voelen. Ik merk dat in blog onderwerpen ben gaan denken, en dat vind ik helemaal niet erg. Natuurlijk, ik weet ook dat mijn schrijfkunsten nog steeds niet boek waardig zijn, maar ik blijf stug volhouden. En wie heeft t hier over een boek schrijven ;).

Ik schrijf zoals mijn hoofd in elkaar zit, zonder duidelijk begin of eind, een beetje chaotisch en met door elkaar lopende tijdlijnen. Als ik een onderwerp heb, moet ik de blog meteen schrijven, anders ben ik het kwijt. Gelukkig vind ik het niet erg, dat mijn hoofd zo werkt. Ik ben ook niet anders gewend, standaard spoken er duizenden gedachtes tegelijkertijd door mijn hoofd.

Denken in blog onderwerpen heeft voor mij 1 groot voordeel, het geeft mij onbewust aan, wat ik belangrijk vind of waar ik -in mijn hoofd- mee bezig ben. Of ik er dan wel of niet over blog is t tweede, maar t helpt me wel met ‘orde’ in de chaos te creëren. Fijn vind ik dat, want ondanks dat ik een chaotisch hoofd heb, hou ik daar wel graag de controle over.

Dus vanaf nu, als iemand vraagt naar mijn hobby, zal ik trots zeggen: ik ben een blogger!

20130817-223055.jpg

Getagged ,

Jaloerzie

Soms, ben ik gewoon even schijt jaloers op alle vrouwen die wel een ‘normale’ zwangerschap hebben gehad.

Jaloers op de zwangerschapshoots met prachtige mega dikke buiken, jaloers op het lekker thuis in je eigen bed kunnen bevallen als je dat wilt, jaloers op t zuchten en steunen over hoe zwaar zo’n dikke buik wel niet is, jaloers op na de geboorte meteen lekker je kind vast te kunnen houden, jaloers op borstvoeding die wel op gang komt, jaloers op prachtige new born shoots van hummeltjes zonder slangetjes en buisjes, jaloers op gewoon even in t wiegje kijken in plaats van t ziekenhuis bellen om te vragen hoe t gaat, jaloers op de slechte adviezen van t consultatiebureau, jaloers op ‘onbezorgd’ voor een tweede kindje gaan, jaloers op hun ‘goed werkende’ lichaam, jaloers op een fijne kraamtijd, jaloers op de gebroken nachten, jaloers op kraamtranen in plaats van tranen van verdriet, jaloers op de onwetendheid wat een vroeggeboorte met je doet.

Ja, soms, ben ik gewoon schijt jaloers.

20130817-140806.jpg

Getagged , ,