Wereld borstvoeding week

Deze week is het wereld borstvoedings week. Een goede week om nu toch echt die borstvoedigsblog te schijven.
Borstvoeding is voor mij een teer puntje. Als ik vroeger droomde over mn toekomst en een baby, hoorde borstvoeding bij mij zeker in t plaatje. T leek me zo fijn, zo speciaal, om zelf je kindje te kunnen voeden en daarnaast zijn alle antistoffen van mama een mooi meegenomen voordeel.
Helaas heeft Ayden nooit meer dan een paar slokjes uit mijn borst gedronken. Omdat hij zoveel te vroeg geboren was, had hij nog geen ontwikkeld zuigreflex, en ook de kracht niet om zelf te drinken. Daarnaast waren ook mijn melkklieren door de vroeggeboorte nog niet volledig ontwikkeld en had ik amper productie. Toch ben ik binnen 6u na Ayden zijn geboorte gaan kolven. Ik wilde hem het beste geven, en elke druppel was er een. Na een paar dagen had ik best een aardige productie, helaas sloeg toen de stress toe. Van zo’n 70ml per borst per kolfsessie, ging ik naar een paar druppels. VRESELIJK vond ik het. Mijn jochie had het al zo moeilijk en t enige wat ik (voor mijn gevoel) kon doen was mamamelk geven, met de antistoffen die hij zo nodig had. Stug bleef ik door kolven, ik heb geloof ik wel 6 verschillende lactatiekundigen bij me gehad en alle kolftechnieken die er bestaan geprobeerd. Ik heb een hele tijd met de hand gekolft, want met een electrische kolf verdwenen mijn oh-zo-kostbare druppels in de schelp. Dus kolfde ik met mijn ene hand en met de andere hield ik een potje vast om t op te vangen. Wat heb ik vaak zitten janken als ik na ruim 25minuten kolven nog geen 10ml had. Het voelde alsof mijn lichaam me weer in de steek liet, eerst mn kind er vroegtijdig uitwerken en nu amper tot geen melk produceren. Alsof ik, als vrouw zijnde, ‘kapot’ was.
Ik geloof dat ik 5weken aan het ploeteren was, en toen heeft een lactatiekundige me Domperidon aangeraden. Dit is een medicijn wat eigenlijk gebruikt wordt tegen misselijkheid, maar wat als bijwerking heeft dat je kan gaan lacteren. Voor mij een godsgeschenk, want ik hoopte nog steeds Ayden te kunnen gaan borstvoeden bij thuiskomst. Door de domperidon ging mijn productie wel iets omhoog, op goede dagen kolfde ik 120ml per sessie. Zo trots als een pauw nam ik het mee naar de afdeling waar hij lag.
In het ziekenhuis heb ik Ayden een aantal keer geprobeerd aan te leggen, om vast te oefenen en in de hoop dat dat ook mn productie zou verhogen.
De eerste keer was zo mooi, hij hapte meteen goed aan. Hij had alleen de kracht niet om ook echt te drinken. Dit is (helaas) de enige foto die ik van mijn borstvoeding heb.

20130930-202629.jpg

Eenmaal thuis gingen we echt oefenen. Elke drie uur hetzelfde riedeltje: aanleggen totdat hij goed hapt, dit mocht maximaal 10minuten per borst. Daarna de fles geven, wat toen nog een half uur duurde met sondevoeding erbij, en daarna nog kolven wat ook een half uur duurde. Na een voedingssessie, was ik compleet uitgeput en zo’n 1,5u verder.
Na 3,5 week thuis dit 8x op een dag te hebben gedaan was ik op, ik kon niet meer. In totaal heb ik ruim 12weken lang keihard geploeterd met warmte kompressen, massage technieken, warme douches, verschillende kolftechnieken en apparaten, medicatie en heel veel tranen. Met pijn in mijn hart heb ik toen de beslissing gemaakt dat het genoeg was.

Op flesvoeding doet hij het prima, goed zelfs. Hij groeit als kool (bijna 9,5 kilo is hij nu), hij is nooit ziek (op de snotneuzen na), ontwikkeld zich goed en is een hartstikke vrolijk ventje. Toch blijft het voor mij pijnlijk, want wat had ik nu nog graag gezegd; ‘ik ben een borstvoedingsmama’.

Advertenties
Getagged , , , , ,

7 thoughts on “Wereld borstvoeding week

  1. Sharmayne schreef:

    Wat een mooie kostbare foto! Ik heb respect voor mama’s die tot het gaatje door kolven om hun kindje het beste te kunnen geven. Top!

    Like

  2. Gwen schreef:

    Lieverd, precies wat Bertine zegt: je bent het! Je hebt verdorie onder de meest nutte omstandigheden uren en uren in bv gestoken. En dit volgehouden! Drie hele maanden!!! Ik word er zo verdrietig van als ik dit lees, je bent zo hard voor jezelf. Ja, je lichaam heeft een klotestreek met je uitgehaald met de vroeg geboorte, maar het heeft ook de beste immuunstoffen aan Ayden meegegeven, en belangrijker nog: Ayden gemaakt en beschermt, zeven maanden lang! Druk die mooie foto hierboven af op canvas en hang naast de bank. Het is een prachtige foto, van een borstvoedingsmama!

    Like

    • Roos' Blog schreef:

      Dankjewel lieve Gwen 🙂 ik ben inderdaad erg hard voor mezelf. Ik ben er ook wel trots op dat ik het ondanks alle tegenslagen toch 3 maanden heb vol gehouden, want iedere druppel telt.
      Helaas is die foto van butt kwaliteit, dus een grote canvas zit er niet in. Maar ik ga hem wel laten afdrukken en in een mooi lijstje doen!
      Xxx

      Like

  3. betekst schreef:

    O lieve Roos … Je bent een borstvoedingsmama … En wat voor een! Je hebt gedaan en gegeven wat je kon en dat je voeding überhaupt is opgestart is al een geweldige prestatie! Je bent zeker niet ‘kapot’ alles wat vrouw is in je heb je ingezet. Alles heb je in het werk gesteld om voor je kleintje te zorgen en zo te lezen is dat heel lang goed gegaan (hoeveel energie het je ook gekost heeft …). En dan kom je inderdaad thuis en krijg je het nog eens extra zwaar te verduren … Wat een vreselijke schema’s zijn dat met die sondevoeding. Kolven, je mannetje aanleggen, fles geven, sondevoeding vervangen en dan maar weer kolven en de hele rambam opnieuw. Dat is onmenselijk … onmoederlijk ook. Het belangrijkste dat je aan Ayden kunt geven is een goed uitgeruste moeder en wanneer alle energie alleen maar inde voeding gaat zitten, is er voor de andere – ook belangrijke – dingen nog te weinig over.

    Je bent een topmama! Een borstvoedingsmama!

    -x- Bertine

    Like

    • Roos' Blog schreef:

      Ik heb er ook wel vrede mee, ik weet namelijk dat ik alles, maar dan ook echt alles geprobeerd heb om t te laten slagen. Het blijft alleen wel pijnlijk, omdat ik het zo graag anders gezien had :).
      Dankjewel voor je lieve woorden, t doet me goed om te horen dat ik alsnog als borstvoedigsmama gezien kan worden :)!
      X

      Like

    • mama inez schreef:

      hoi lieve Roos, ik sluit me aan bij Bertine, je bent een top borstvoedingsmama!!! Elke druppel telt mee en je hebt voor elke druppel gevochten! Zoveel liefde in elke druppel daar groei je ook van, dat zie je maar weer. En koester deze mooie foto!

      Like

Ik hoor graag wat je er van vindt!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Advertenties
%d bloggers liken dit: