Categorie archief: blog

Het leed dat BHs heet

Ik weet nog goed dat ik mijn eerste bh kocht, samen met mijn moeder. Of nouja, een echte bh kon je het niet noemen, eerder een kort hempje met elastieken band aan de onderkant. Al snel kwam daarvoor een voorgevormde beugel bh voor in de plaats. Ik en mijn bhs waren een match made in heaven. Nooit heb ik er last van gehad, ik vond ze lekker zitten, sterker nog, ik voelde ze niet eens zitten. Mijn boobs bleven netjes op zijn plek, zagen er prima uit onder een shirt, niks meer aan doen zou je zeggen. Ik begreep vrouwen dan ook niet, die zodra ze thuis waren hun bh uittrokken om the girls de ruimte te geven. ‘Losse borsten’ ik moest er niks van hebben. Ook tijdens en na de zwangerschap van Ayden, zweerde ik bij m’n bhs. Aan het einde van de zwangerschap wat maatjes groter, dan ervoor, maar ik droeg altijd, elke dag, vanaf dat ik wakker werd, tot aan dat ik ging slapen een bh. En toen werd ik zwanger van Kenji. In de eerste 3 maanden, groeiden de meiden al uit mijn normale maat. Bij Ayden had ik dat veel minder snel. Vanaf toen werden bhs oncomfortabel, en dat werd alleen maar erger. Zo erg zelfs,dat ik op het einde van mn zwangerschap van Kenji, alleen nog maar voedingstops droeg. En ook na de geboorte van Kenji, waren de voedingstops a girls best friend. Bhs zaten te strak, te los, te hoog of te laag. Zelfs voedingsbhs waren irritant met voeden, dus trok ik ze gewoon niet aan. Maar, zoals je van de week al kon lezen, ben ik weer aan het werk, en om nou zonder bh te gaan werken, vind ik geen goed plan. Dus, vrouwen all over the world, i hear ya!

bra off3

bra off2

9 maanden beurs ‘shop’log

Al een aantal jaar wil ik naar de 9 maanden beurs, maar elk jaar komt het er maar niet van. In 2012 waren we wel bezig om zwanger te worden, maar was ik dit ten tijde van de beurs nog niet. Omdat ik geen idee had hoe lang het zou duren, en ik niet op de zaken vooruit wilde lopen, besloot ik niet te gaan. Het jaar erna, was Ayden net 2 maandjes thuis uit het ziekenhuis, en kon ik het mentaal nog niet aan om overal blije (hoog) zwangere vrouwen en prachtige voldragen dikke spek baby’s te zien. Afgelopen jaar, hadden we net besloten voor een tweede kindje te gaan en wilde ik wederom niet op de zaken vooruit lopen, je weet immers nooit of een zwangerschap je gegund is. Ook moest ik op bijna alle beurs dagen werken, niet handig. Aangezien dit de laatste week van mijn verlof is (time flies, i know) vond ik het wel een mooie afsluiter. Ik plaatste op twitter dat ik zo graag naar de beurs wilde, en al snel reageerde Odile van Go mommy go, of ik vrijdag met haar en zusje Sifra mee ging. Gezellig! We stuurden wat berichtjes heen en weer, ik vroeg een perskaart aan, en we spraken om 17.00u af op station Amsterdam Rai. Na wat ellebogen werk in de trein, op het station en richting de ingang (want: druk!), konden we na onze kaartjes gescand te hebben naar de perskamer. Daar kregen we een keycard met perskaart, en konden we allerlei informatie over de stands verzamelen. Het eerste tasje was al gevuld, terwijl we nog geen 10 min binnen waren. Ik heb nog een heleboel meer spullen en informatie gekregen en natuurlijk ook nog wat gekocht en dat wil ik jullie graag laten zien.

 

wpid-20150228_082625.jpgwpid-20150228_082635.jpg

 

Zoals je ziet, kwam ik thuis met een mega shopper van Squiz (maar daarover zometeen meer), vol met spullen. Er kwam een halve papier winkel uit, en de leukste en (voor mij) interessantste folders heb ik bewaard.

wpid-20150228_094520.jpgwpid-20150228_094359.jpg

We begonnen ons 9 maanden avontuur met een workshop die werd gegeven door iemand van www.babycooking.nl op het Puur Baby Plaza., in samenwerking met Baby Be Good. Ze vertelde onder andere over het verschil tussen vers hapjes maken en potjes kopen. Ik heb er zeker wat geleerd, en zal als Kenji toe is aan vast voedsel, zeker nog een keer op de site kijken voor een leuk recept. Aan het eind van de workshop kregen we een goodiebag, waar onder andere blikje kokosmelk in zat en een zakje met rode linzen. Rode linzen zitten vol met koolhydraten en eiwitten, en zijn samen met groente een volwaardige maaltijd. Zonder te wellen, kook je ze in 15 min gaar, op de site van babycooking staat een lekker recept in combinatie met pompoen.

wpid-20150228_094335.jpgwpid-20150228_094235.jpg

Ook zat er een billencreme van Petit&Jolie, en een super zacht spuugdoekje van ‘With a touch of Rose‘ in de goodiebag. Jammer genoeg heb ik de stand van Petit&Jolie gemist, ik was namelijk erg benieuwd naar hun producten. Ze gebruiken geen synthetische ingrediënten, en dat is voor een teer puur baby huidje erg fijn. With a touch of Rose, ontwerpen fairtrade en eko producten. Van draagdoeken tot slaapzakken tot luierzakken. In de stand zag ik een paar prachtige doeken hangen, waar mijn draaghart sneller van ging kloppen.

wpid-20150228_090008.jpg

Een goodie waar ik heel erg enthousiast over ben, zijn de hervulbare knijpfruit zakjes van Squiz. Deze zakjes kan je zelf vullen via de onderkant en ongeveer 50x gebruiken. Vul ze met een vers gemaakte fruit smoothie, of bijvoorbeeld yoghurt (met een scheutje diksap of honing). Ze kunnen in de vriezer, dus zomers kan je er een (verse fruit) slushie in maken. Handig voor onderweg, en eenmaal dicht met de dubbele zipper, kan hij tot 50 kilo ‘druk’ verdragen zonder open te gaan. Als je kind er per ongelijk op gaat staan, zorgt dit niet voor een grote ravage, en ook kan je hem veilig in je tas doen. De zakjes zijn vaatwasser bestendig, je kan ze met de onderkant open in het bovenste rek zetten, en de dopjes kunnen in de bestekbak. Ideaal voor onderweg, of om op een leuke gemakkelijke manier wat extra fruit aan je kind (of jezelf!) te geven. Oh en voor de Sophie de giraf lovers, binnenkort komt er ook een set met Sophie er op in het assortiment!

wpid-20150228_083052.jpg

Ik kocht deze speen van Hevea. Op instagram heb ik hem een aantal keer voorbij zien komen, en hij leek me geschikt voor mijn speen-weigerende-maar-wel-veel-zuigbehoefte-hebbende baby. Hij is volledig gemaakt van natuurrubber, en volledig soepel. Ook voelt hij niet zo ‘koud’ aan als het plastic van andere spenen. Aangezien ik denk dat Kenji voornamelijk de speen niet pakt omdat hij koud en hard in zijn mond is, in tegenstelling tot een warme en zachte tepel, hoop ik dat hij deze wel pakt. Ik zal binnenkort een blogje schrijven over onze ervaringen.

wpid-20150228_084336.jpg

wpid-20150228_084405.jpg

wpid-20150228_084544.jpg

Bij de stand van BitesWeLove, kregen we een geweldige canvas met een box om te proberen. Ik ben echt een sucker voor dit design, dus ben op voor hand al enthousiast. De box ziet er toch uit om op te eten, met die leuke tekst. Dit is hoe het werkt: Je krijgt wekelijks jouw favoriete bites op je deurmat voor minder dan €5,-. Je kiest het profiel dat bij je past en ze selecteren iedere week (of om de week) 4 verrassende natuurlijke tussendoortjes voor je. De box past door de brievenbus, je hoeft er dus niet voor thuis te blijven. Een BitesWeLove abonnement is gemakkelijk en flexibel. Je kunt het abonnement bijvoorbeeld een week pauzeren (handig als je op vakantie bent), je adres tijdelijk aanpassen, de bites cadeau doen aan iemand anders, maar ook weer per direct opzeggen.

Er zijn meer dan 40 verschillende soorten bites, en ik ontving #1 Superfruit, #2 Coco berry, #8 Nutcase en #18 Love this bounty. Ik heb net #18 weg gesnackt, en vond het erg lekker! Het smaakte echt naar een bounty als je een paar cocos snippers, een pure chocolade druppel en hazelnoot tegelijk in je mond deed. De andere zakjes zal ik waarschijnlijk niet als tussendoortje eten, maar toevoegen aan mijn ontbijt. Ik ontbijt vrijwel altijd met magere yoghurt of kwark met toppings. Ik denk dat 1 zo’n zakje precies genoeg is voor een lekker ontbijtje.

Mocht iemand het willen proberen, ik heb een kortingscode waar je €4,95 betaald voor de eerste twee boxen, je krijgt de eerste box dus gratis. Stuur me even een berichtje als je deze code wil hebben!

wpid-20150228_083934.jpg

Deze foodfeeder van Kidsme gingen als zoete broodjes over de toonbank, of nouja tafel. Het lijkt een beetje op een ruimteschip, maar dat is het verre van. Dit ‘apparaatje’ is namelijk perfect om vast voedsel mee te introduceren. Als je de dop eraf haalt kan je het stukje met het siliconen zakje open klappen en daar (gepureerd) voedsel in doen. Je kindje kan aan het zakje sabbelen en knauwen, en hierdoor wordt het verstikkingsgevaar geminimaliseerd. Als Kenji toe is aan vast voedsel, gaan we dit ruimteschip zeker uit proberen. Tegen die tijd kunnen jullie zeker een review verwachten.

wpid-20150228_095350.jpg

Yumeko is een merk wat ik (nog) niet kende. Ze maken eco beddengoed, zoals dekens, bed linnen, matrassen en toppers, maar ook badjassen en badgoed. Het is (voor mij) wel aan de prijzige kant, maar je krijgt er wel prachtige producten voor van 100% biologisch fairtrade katoen voor terug. Ik ontving een biologisch op ambachtelijke wijze gemaakt zeepje met lavendelgeur. Persoonlijk ben ik niet zo dol op deze geur, dus heb hem aan mijn moeder gegeven, die dol is op lavendel.

wpid-20150228_084829.jpg

Natuurlijk kon ik de beurs niet verlaten, zonder een voorraadje producten van NAÏF mee te nemen. Een tijdje geleden reageerde ik bij iemand op instagram dat ik de producten zo graag wilde proberen, en al heel snel kreeg ik een berichtje van NAÏF of ze mijn adres mochten, zodat ze wat proefmonsters konden opsturen. Ik kreeg de wash gel, en de nurturing cream en al na het eerste gebruik wilde ik nooit meer anders voor mijn kindjes. Naast dat het geweldig ruikt, er geen ‘rotzooi’ in zit, het PH-neutraal is, hypoallergeen en dermatologisch getest is, werkt het ook nog eens goed! Kenji heeft op zijn hoofdje en in zijn gezicht best een gevoelig en droog huidje en ook Ayden zijn wangen zijn regelmatig rood en droog. De wash gel droogt hun huidje niet uit, is niet plakkerig of vettig en je hebt er niet veel van nodig om een heel kinderlijfje te wassen. De nurturing cream, is een wat dikkere, maar makkelijk smeerbare crème die de huid goed voedt. Kenji heeft wel eens wat rode uitslag-achtige bultjes langs zijn haarlijn en op zijn wangen, als ik het dan hiermee insmeer zijn ze met een half uur weg getrokken. Ook de roodheid van Ayden zij wangen trekt weg na het opsmeren. Top spul dus! Van beide kocht ik een verpakking, en omdat ze de beurs aanbieding hadden van 3=2 koos ik voor de bodylotion. De rest van de lijfjes hebben namelijk niet een hele voedende crème nodig, maar af en toe een lekker body lotionnetje kan natuurlijk geen kwaad. Ik kreeg nog een proefmonstertje mee van de diaper cream, die ze pas aan de collectie hebben toegevoegd. Ik ben benieuwd!

IMG_5716

Op instagram deelde ik een paar dagen geleden al dat ik, samen met mijn mama en Ayden, op de cover stond van het blad Trots, in de rubriek ‘mijn kleinkind had een moeilijke start’. Naast dat we niet wisten dat we op de cover kwamen, wisten we ook niet, dat er ook een levensgrote foto op een ‘billboard’ stond op de beurs. Hoe gaaf is dat! Ondanks dat ik op de foto heel duidelijk kan zien dat ik veel vocht vasthoudt door mn zwangerschap (ik was ruim 34 weken tijdens de fotoshoot), ben ik wel heel trots op de foto’s. Ik bedoel, wie kan er nou zeggen dat ze cover model zijn geweest, en ook nog op een billboard hebben gestaan. Hilarisch natuurlijk!

Ik heb het onwijs naar mijn zin gehad op de beurs, 2 hele leuke, lieve meiden leren kennen, en hier en daar wat genetwerkt. Een geslaagde avond! Als afsluiter, een foto van ons op de Milka koe, say cheese!

IMG_5689

 

Getagged , , , , , , , , , , , ,

Twittercolumn #1

Kort en bondig, meestal ben ik daar op papier niet zo van. Toch schreef ik pas mijn eerste twittercolumn ooit. En dat nog wel midden in de nacht.

Zo’n lief, half slapend, drinkend kind aan de tiet. Daar mag je best even om huilen, zo midden in de nacht. Nachtouder geluk. #twittercolumn

Voor alle regels, voorbeelden en informatie kan je hier klikken.

Ik ben trouwens op twitter te vinden onder de naam @mamaroosblog, ik zou het leuk vinden als je me volgt.

Getagged ,

De ANTI bucket list

Op de geweldige blog van de Fantastic Moms kwam ik de anti bucket list tegen. Een lijstje met dingen die je absoluut niet wil doen voordat je dood gaat. Ik vond dit zo leuk om te lezen, dat ik besloot ook een anti bucket list op te stellen.

– Een tattoo nemen met manlief zijn naam. Sorry schat, maar dat zou ik echt nooit doen. Daar en tegen heb ik wel een tattoo voor Ayden (zonder zn naam), en wil ik er ook een voor Kenji.

– In een grote stad (Rotterdam, Utrecht, Amsterdam, enz) wonen. Ik vind het leuk om er te shoppen, maar het heeft me nooit getrokken. We wonen nu in een stad met +/-15.500 inwoners, en dat is precies goed. Er is de anonimiteit van een grote stad als je daar behoefte aan hebt, maar met toch een dorps gevoel.

– Mijn kindjes ongelukkig zien. Natuurlijk zullen ze heus wel eens verdrietig zijn, dat kan je nooit voorkomen. Maar ik zal alles in mijn macht doen, om mijn jongens gelukkig te laten zijn.

– Geen diploma halen. Ik heb dus geen diploma, tenminste niet voor de niveau’s waar ik voor naar school ben geweest. Ik heb wel het overgangsbewijs van 3 naar 4 havo (zelfs van 3 naar 4 VWO), wat telt als een vmbo 4 diploma, en ik heb het eerste jaar verpleegkundige 4 afgerond, wat betekend dat ik helpende + (MBO niveau 2) ben. Toch wil ik héél graag terug naar school, om een MBO 4 opleiding te gaan doen, en af te ronden. Gelukkig weten ze dit op mijn werk ook, en als mijn verlof afgelopen is, gaan we kijken hoe we dit kunnen gaan doen. JEEJ.

– Harddrugs gebruiken. Veel te bang dat ik dood ga.

– Emigreren. Hoewel ik best een warmer klimaat zou willen, zou ik er niet voor verhuizen. Een vakantie huis in een warm land daar en tegen, zeg ik geen nee tegen.

– Crashdiëten. Niet alleen omdat het gigantisch slecht is voor je lichaam en de verloren kilo’s er vaak zo weer aan zitten, maar voornamelijk ook omdat ik het niet zou kunnen. Een paar weken leven op alleen vloeibaar voedsel, ik moet kunnen kauwen wil ik me verzadigd voelen. En hoe harder ik denk dat ik niet kan/mag/moet eten, des te meer trek ik krijg.

– De politiek in gaan. Niet dat ik geen mening heb over bepaalde zaken, maar ik heb podiumvrees. Een debat voeren voor een volle zaal gaat hem dus niet worden.

– Vuilnisman worden. Puur omdat ik geen zin heb ik een geslachtsverandering. Vuilnisvrouw zou ik nog best overwegen, als we in geld nood zitten en die baan wordt me aangeboden.

– Een knal roze bank in huis zetten. Ik denk dat er sowieso een enkele knal kleur ons huis in komt.

– Een hummer kopen. Zo’n mega vervuilende benzine zuipende bak, no thank you.

– Pedicure worden. Nee, nooit. Voeten zijn vies, tenen zijn smerig, en teen nagels zijn *maakt kots geluiden*.

Wat staat er op jou anti bucket list?

Getagged , ,

Eerste keer spelen in de sneeuw!

Toen Ayden in het ziekenhuis lag na zijn geboorte, lag er regelmatig een laag sneeuw (en ijzel, brr!). Natuurlijk kreeg hij er als minibaby niks van mee. Afgelopen jaar, is er alleen in het hoge noorden sneeuw gevallen, en aangezien wij daar niet wonen, hebben we niet kunnen genieten van winterwonderland. Ayden heeft dus nooit bewust sneeuw gezien, en was ook hartstikke verbaasd toen we gisterochtend de gordijnen open deden en hij een hele witte achtertuin zag. Al snel pikte hij op dat, dat witte spul sneeuw heette, ‘neeuw’, zoals hij het zegt. Vol bewondering stond hij met zijn neus tegen de ruit naar buiten te staren. Helaas voor hem, moest hij nog even geduld hebben voor hij naar buiten mocht. Er moest nog ontbeten worden, en ook Kenji had honger en besloot daarna alleen bovenop mij te willen slapen. Om 11u sliep Kenji eventjes in de box, en snel kleedde ik Ayden dik aan. Jammer genoeg lagen zijn gevoerde laarzen nog in de auto, en die had hubby lief mee naar zijn werk. Hij moest het maar even doen met een paar dikke thermo sokken in zijn allstars. Handschoenen wilde hij natuurlijk niet aan, en zijn muts lag binnen 1 minuut zeiknat te wezen op de grond. Ach, hij kan wel wat hebben.

Natuurlijk heb ik als trotse mama, foto’s gemaakt van zijn eerste keer in de sneeuw.
image
Wat is dat gekke witte spul toch?!
image
Kijk zijn boevensmoeltje, smelt!
image
Voetballen in de sneeuw, kan gewoon!

image
En natuurlijk is gooien met sneeuw het aller, aller, allerleukst!

Na een half uur haalde ik een doodmoe, heel blij jongetje naar binnen. Met koude natte voetjes, knal rode oortjes, wangetjes en neusje.
Vanmiddag hoop ik een stukje met beide jongens door te sneeuw te kunnen banjeren. Ayden op zijn sneeuwlaarzen, en Kenji in de draagdoek. We zullen zien of t lukt!

 

Getagged , ,

Tag: You ask, I tell.

Al een paar keer heb ik hem voorbij zien komen in blogland, maar gisteren werd ik door lieve Gwen getagd voor de You ask, I tell tag. Een vragenlijst, waar je maar met 1 woord mag antwoorden. Nog knap lastig om in te vullen kan ik je te vertellen, 1 woord is zo kort en bevat vaak niet de gehele context. Het is gelukt, op 1 antwoord na waar ik echt 2 woorden nodig had, best knap, al zeg ik het zelf.

 

  1. Waar is je mobiel? Oplader
  2. Je haar? Rood
  3. Je moeder? Kleuterjuf
  4. Je vader? Electromonteur
  5. Favoriete eten? Brood
  6. Je droom gisteren nacht? Buikbaby
  7. Favoriete drinken? Thee
  8. Je droom/doel? Happy Family
  9. In welke kamer ben je nu? Woonkamer
  10. Je hobby? Simsen
  11. Je angst? Verdriet
  12. Waar wil je over 6 jaar zijn? Gegroeid
  13. Waar was je gisteren avond? Thuis
  14. Iets dat je niet bent? Emotiesloos (halloooo horrormonen!)
  15. Cupcakes? Soms
  16. Wat staat er op je wish-list? Bevalling
  17. Waar ben je opgegroeid? Breukelen
  18. Laatste wat je hebt gedaan? Onlinewindowshopping
  19. Wat heb je aan? Positiekleding
  20. Je tv? Zappen
  21. Huisdieren? Katten
  22. Vrienden? Verschillend
  23. Je stemming? Moodswings
  24. Mis je iemand? Nee
  25. Vervoersmiddel? Auto
  26. Wat heb je niet aan? BH
  27. Favoriete winkel? Hema
  28. Favoriete kleur? Verschillend
  29. Wanneer heb je voor het laatst gelachen? Vanmorgen
  30. Wanneer heb je voor het laatst gehuild? Net
  31. Je beste vriend? Telefoon (voor de sociale contacten jongens, echt!)
  32. Een plek waar je vaak komt? Bed
  33. Een persoon die je vaak een email stuurt? Niemand
  34. Favoriete plek om te eten? Eettafel

Ik ga niemand taggen, maar je bent natuurlijk vrij om hem over te nemen. Laat je het me dan even weten?

.

Getagged , ,

Behangkrabber

Toen wij besloten voor een tweede kindje te gaan, wisten we van te voren dat we de boven verdieping hier en daar wat zouden moeten aanpassen, aangezien we maar 2 slaapkamers hebben. Vele ideeën van hoe we dit moesten aanpakken passeerden (en werden resoluut weer afgekeurd), maar ondertussen is alles al geruime tijd zo verplaatst en aangepast, dat iedereen zijn eigen plekje heeft straks. Het enige wat in mijn ogen nog niet af is na de bovenverdieping verbouwing, is Ayden zijn kamer. Ik wilde namelijk heel graag, in zijn kamer de blauw geverfde muur, behangen. Met stijgerhoutprint behang bijvoorbeeld. Vind ik namelijk zo stoer staan, maar ook warm en knus. Alleen is er een ‘probleem’, want sinds Ayden over is naar zijn peuterbed, krabt hij als hij in bed ligt aan het behang.
image
We hebben overal in huis vliesbehang met lichte ribbels, en blijkbaar is het erg leuk om die ribbeltjes eraf te krabben als je in bed ligt. Beneden boven de bank doet hij het ook wel eens, maar dan kan ik hem meteen corrigeren. Als hij in bed ligt is dit niet mogelijk, want ja, ik zie het niet gebeuren. Naast zijn hoofdeinde zit nu dus een grote kale plek, van zo’n 25cm doorsnede. Nu is het behang daar wit geverfd, en de muur eronder is ook wit, dus het valt niet zo op, maar ik zie het wel. Helaas begint hij nu ook aan de blauwe muur, waar het dus wel gigantisch opvalt.
image
Hoe graag ik dus ook zijn kamer, ‘af’ wil maken, ga ik niet voor zoveel euro behang tegen een muur aan knallen, als hij het er toch af gaat krabben. Vind ik nogal zonde.

Dus met andere woorden, wie heeft de gouden ‘anti behangkrab’ tip voor ons?! 

Getagged , , ,

Hoogtepunten

Dat ik de laatste tijd een stuk minder actief ben op mijn blog, betekend natuurlijk niet dat ik niks mee maak. Sterker nog, ik heb een heleboel hoogtepunten mee gemaakt de afgelopen weken. Hoewel het ‘echte’ bloggen nog steeds niet zo wil lukken, vind ik het wel leuk om jullie een beetje op de hoogte te houden. Vandaar dat ik mijn (onze) mijlpalen van de afgelopen tijd even op een rijtje voor jullie zet. Een soort mini update, zullen we maar zeggen.

 

Als eerste, en meteen de belangrijkste; Ayden is 28 oktober 2 jaar geworden. Van prematuur naar peuter, ik kan het bijna niet geloven. Mijn ventje, zo klein en kwetsbaar toen hij geboren werd, en nu al een echt jongetje, met een sterke eigen(wijze) wil. Van 1390 gram, naar ruim 13 kilo nu, ongelooflijk. Hij begint steeds meer te kletsen en wil het liefst alles tegelijk doen en leren. Gaat constant op onderzoek uit, en vindt het heerlijk om grenzen op te zoeken (en te overschrijden). Een echte peuter dus en ik geniet er met volle teugen van. Natuurlijk is het soms ook wel zwaar, zeker met zo’n dikke buik, maar dat neem ik maar even voor lief. Hij mag/kan nog maar eventjes genieten van mama’s (en papa’s) onverdeelde aandacht voordat zijn broertje zich aandient, dus ik koester elk moment. Natuurlijk hebben we zijn verjaardag gevierd, en hij is goed verwent. Van ons heeft hij het Ikea keukentje gekregen, een schot in de roos, want hij speelt er nog steeds elke dag mee. Ook heeft Mark bij de dagbesteding van zijn werk een hele grote houten opbergkist laten maken van massief hout. Echt een geweldige investering, en aan het eind van de dag hoef ik alleen maar alle losse spullen te verzamelen en in de kist te gooien, ideaal. Nog een voordeel is dat hij de kist zelf niet open krijgt, waardoor ik hem elke dag iets ‘nieuws’ kan geven om mee te spelen en hij zich echt op dat speeltje kan concentreren in plaats van telkens wat anders te zien en uiteindelijk nergens echt mee te spelen. Verder heeft hij onder andere een houten treinbaan, nieuwe winterschoenen, kinetic sand en duplo gekregen.

 

Ik heb, op 31 oktober, mijn rijbewijs gehaald! Ik ben er zo verdomde trots op, dat ik met mijn dikke pens, hormonale buien en zwangerschapsbrein gewoon in 1x geslaagd ben. Zelfs mijn examinatrice vond het hartstikke knap dat ik met 35 weken en 5 dagen zwangerschap zo netjes en steady reed, ze gaf zelf aan tijdens haar eigen zwangerschappen een gigantisch slechte chauffeur te zijn. Dat ik iets meer dan 50 lessen nodig heb gehad, vergeten we maar even voor het gemak, want mijn spaarrekening doet er nog pijn van.

 

Afgelopen zondag, 9 november, was ik 37 weken zwanger. Een geweldige mijlpaal, want dat betekend dat ik gewoon een voldragen baby in mijn buik heb. Ik kan heb me bijna niet voorstellen, en moet mezelf soms even knijpen. En morgen (als ik niet vannacht beval, you never know), ben ik 38 weken zwanger, dat betekend dat ik gewoon 10 weken (!!!) langer zwanger zal zijn als ik was van Ayden. Heel raar en onwerkelijk om bij stil te staan. Ondanks dat hoogzwanger zijn, nieuw is voor mij, voelt het toch ‘normaal’ aan, zoals het hoort. Ik ben onwijs dankbaar dat ik dit mag mee maken, en eerlijk is eerlijk, dit heelt een hele hoop wonden die ik het opgelopen met Ayden zijn vroeggeboorte. Ik ben het zwanger zijn dan ook nog niet zat, hoewel ik de lichamelijke gebreken wel zat begin te worden. Niet alles kunnen doen wat je wilt, vaak en veel pijn hebben, alleen maar omdat je een normaal klusje hebt gedaan, of bijvoorbeeld niet meer van de grond af kunnen komen nadat ik met Ayden heb gespeeld. Ach nog een paar weekjes (dagen, uren?) en dan kan ik weer op mijn buik slapen en heb ik een lekker mollige baby op mijn borst heel de dag! We zijn er trouwens sinds gisteravond helemaal klaar voor. De babykamer is helemaal af, het bed staat op klossen (al een week), het kraammatras ligt in bed (wat kraakt dat ding zeg!), ik heb gister de laatste hand gelegd aan de voering van de wieg, de vluchttas staat klaar, net zoals de maxicosi met warme zak erin, mn kolftas is compleet en mentaal is de knop nu ook om. Ik ben gestopt met optellen vanaf week 28, maar ben nu aan het aftellen tot de uitgerekende datum. Natuurlijk houdt ik in mijn achterhoofd dat het nog 2 weken langer zou kunnen duren, maar stiekem hoop ik dat hij iets voor 30 november zich al aandient, ik ben namelijk zó benieuwd naar zijn gezichtje! Zou hij op Ayden lijken, ik denk het niet, want Ayden heeft er nooit echt uitgezien als een a-therme baby, pas rond een half jaar begonnen de echte ‘prematurentrekjes’ weg te trekken en vulde zijn gezichtje zich met wat vetjes. Spannend, het wachten is begonnen!

 

 

Getagged , , , , , , , , ,

Ouders van Nu, ons badritueel.

In juni werd ik via de mail van mijn blog benaderd door het blad Ouders van Nu met de vraag of wij toevallig in de randstad woonden en mee wilden werken aan een reportage over ons badritueel. Nou wonen wij  niet helemaal in de randstad, maar gelukkig wel dichtbij genoeg voor de fotograaf. Via skype deed ik een interview over ons bad ritueel met Ayden, en ook hubby werd een paar dagen later via de telefoon geïnterviewd. Er werd een datum gepland voor de fotoshoot, deze zou gewoon bij ons thuis zijn. 12 Juli in de ochtend stonden en 2 vrolijke dames voor de deur en werd onze badkamer gekeurd. Niet op hygiëne (gelukkig maar!) maar of deze geschikt was voor de foto’s. Nu hebben wij een groot raam in de badkamer, wat voor genoeg licht zorgde. Ook werden ze erg blij van ons vrolijke douchegordijn, dus dat kwam helemaal goed uit. Ondanks dat het babybadje eigenlijk al tijden gewoon op de grond staat in plaats van op de standaard, kozen we er toch voor het badje op de standaard te zetten, aangezien dit mooier uit kwam met de foto. Ze wilden graag een foto maken alsof Ayden echt in bad zat, dus zonder shirt. Ik stelde zelf voor om het bad echt te vullen, aangezien Ayden dan sowieso beter zou blijven zitten en dit ook leuker zou zijn voor de foto. Hij heeft overigens wel een zwemluier aan, omdat ik niet wilde dat als hij per ongelijk zou gaan staan dat ze dan een snap shot van zn blote bips konden maken. Ayden vond het allemaal maar interessant, en zat lekker bijdehand te doen voor de camera. En voor de liefhebbers, niet alleen mn kleine man is topless, ook hubby is shirtless. Ik begrijp dat jullie ondertussen hartstikke nieuwsgierig zijn geworden naar de foto…. Komt ie:

badkamerklein1

Zijn we geen lief, schattig, burgelijk, gezinnetje zo?! En kijk Ayden zn boevensmoeltje, om verliefd op te worden!

 

Natuurlijk zijn jullie ook razend benieuwd naar het artikel, dus ben ik zo lief geweest, deze volledig over te typen.

 

Roos (25), doucht, nu ze zwanger is, zittend op een klapstoel. Mark (29), zou zo 3 kwartier douchen als Roos hem niet na 20 minuten zou roepen. Ayden (1,5), moet lachen als hij een hap water neemt. Eind november verwachten Roos en Mark hun tweede kind.

Met zijn badstickers vermaakt hij zich uren!

Multitasken. Of hij nou in zijn babybadje of op het antislipmatje op de grond zit, naast of onder de stralen van de douche, Ayden vindt het allemaal geweldig. Roos: ‘Met zijn badstickers of een plastic bekertje kan hij zich uren vermaken. Samen in de douche vindt hij het leukst: als ik met de douchekop in zijn badje spuit, gaat hij extra spetteren.’ Roos is vaker thuis, en daarom iets bedrevener in het badritueel. Mark: ‘Als ik Ayden in bad doe, moet ik af en toe drie keer nadenken over de goede volgorde. Roos is sowieso beter in multitasken.’

Voorzichtig. Ayden doucht of baddert om de dag, en als het warm is elke dag. Roos: ‘Als vroeggeboren baby had hij in het begin weinig afweer en deden we hem dagelijks in bad. Zeker als er bezoek was geweest wilde ik alle mensen en bacteriën van hem af wassen.’ Schoon zijn vinden ze nog steeds belangrijk, maar ze zijn wel voorzichtig met zeep. Roos: ‘Mark heeft een gevoelige huid. Ayden niet, maar ik wil geen allergie in de hand werken. Waarom zou ik onnodig parfum op zijn huid smeren? Dat kan hij later altijd nog zelf doen.’ Ze gebruiken één op de drie keer badschuim, voor Ayden en voor zichzelf. Met water word je immers ook schoon. Roos: ‘En het is zo lekker als Ayden naar zichzelf ruikt.’

Genieten. Met hun onregelmatige werkdiensten is een vast badmoment niet in te plannen. Soms gaat Ayden ’s avonds in bad, dan weer ’s ochtends. Zodra hun werkrooster het toelaat, douchen ze samen. Mark en Roos wisselen elkaar af in de douche, Ayden zit erbij in zijn badje. Roos: ‘Ayden brabbelt dan nog meer dan anders, aan zijn gezicht zien we hoe leuk hij dat vindt.’ Net als zijzelf. Mark: ‘Het is echt een moment om van ons gezin te genieten, zoals we daar met zijn drietjes bezig zijn.’

 

Ik ben echt ontzettend trots op dit leuke artikel, en stiekem is het extra leuk omdat ik via mn blog benaderd ben. Ik was trouwens niet de enige blogster die een mailtje had gekregen, ook van Linda van MamaLiefde en haar gezin is een leuke reportage gemaakt (klik!).

Ondertussen ben ik door nog een blad benaderd (jeej!) en ook daar zat een fotoshoot bij. Ik mag er verder nog niks over zeggen, maar zodra het blad uitkomt, laat ik dat hier natuurlijk weten!

Zou jij het leuk vinden om via je blog benaderd te worden door een blad wat aansluit bij waar je over schrijft? 

Getagged , , , , , , , , ,

Sunshine award

Een tijdje geleden werd ik door mijn vriendinnetje Gwen van mijnlevenalsmama getagd voor de Sunshine Award. Hartstikke leuk, iedereen kan zo nu en dan wel wat extra sunshine gebruiken. Natuurlijk zitten er aan deze zonnige tag ook wat regels verbonden. Schrijf 7 leuke feitjes over jezelf, en tag 7 andere bloggers die jij ook wat zonneschijn gunt. Easy peasy! Komen ze:

 

– Vroeger, toen er nog geen smartphones bestonden, had ik al een mobieltje. Ik denk dat ik in groep 8/de eerste zat toen ik mijn eerste prepaid telefoon had. Zo’n knal oranje Swing model, zonder kleurenscherm, te lelijk. Ik geloof dat ik bij KPN zat, en die hadden toen een geweldige aanbieding. Gratis smsen in het weekend. Mijn overbuurmeisjes hadden dit ook, dus elke vrijdagavond om 12u barste de smsbommen los. Hingen we uit het raam (we sliepen alle drie op zolder) en zaten we maar te smsen tot we kramp kregen in onze vingers (en vrijwel slapend uit het raam hingen).

-Ik heb nooit zin om te gaan douchen, maar als ik er dan eenmaal ondersta wil ik er niet meer onderuit en begrijp ik niet waarom ik in eerste instantie geen zin had.

-Ik had vroeger flaporen. En dan niet in de catogorie ‘oh wat schattig’, nee meer in de catogorie ‘ach… dat arme kind’. Op mijn 12e, een week voordat ik naar de middelbare school ging, ben ik eraan geopereerd. Ik moest een week lang met een tulband (van verband) op mn knar lopen, maar ik kreeg er wel mooie oortjes voor terug. Het heeft wel lang geduurd voordat ik over mijn flapoorcomplex heen was, zo voel ik me pas 2 jaar comfortabel met een staart in.

image
Mijn schattige broertje, ik (met flappies), en cute zusje.

-Als er een pil/zalfje/creme op de markt zou komen waarmee ik instant krullen voor de rest van mijn leven zou hebben, zou ik naar de winkel rennen om het te halen. Jep, deze super stijle haren kunnen me gestolen worden.

-Ik kan me niet meer voorstellen, dat Ayden ooit in mijn buik heeft gezeten. Ik weet niet zo goed of dit komt door dat hij zo vroeg geboren is, of dat elke mama dit heeft. Soms kan ik gewoon bijna niet geloven dat ik (met een beetje hulp van papa) hem gemaakt heb. Ben benieuwd hoe dat straks gaat zijn met babyboy2.0.

-Ik heb me nog geen seconde druk gemaakt over de bevalling. Bij Ayden had ik mezelf voorgenomen dat ik me niet druk mocht maken tot ik ruim 8 maanden zwanger zou zijn, zo ver is het nooit gekomen en toen is bevallen ook gelukt zonder cursus of wat dan ook. Ik vertrouw erop dat mijn lichaam weet wat het moet doen tijdens de bevalling. Ik heb er toch geen controle over. Misschien krijg ik wel een keizersnede, aangezien dit ondeugende jongetje elke keer in een stuit ligt. I’ll just go with the flow.

-Talentenshows, gadver wat heb ik er een hekel aan. Vooral al die 100 verschillende zangshows. Ja, we weten het nu wel. Mij maak je absoluut niet blij met een avondje The Voice of Holland kijken. Aan alle tv programma bedenkers, verzin eens wat nieuws! 

 

Na deze geweldige feitjes, is het tijd om wat zonnestraaltjes door te geven. Best lastig aangezien ik deze tag al redelijk vaak voorbij heb zien komen. Alvast excuses als je dubbel getagd bent/wordt! MamaSuikerspin, de FantasticMomsMeisje-Eigenwijsje, mijnkladblog, Stukkie lezen?, PSnim, zijn de gelukkigen en ondanks dat ik weet dat je hiervoor al getagd bent, krijg je van mij nog wat extra zonneschijn Day-dreamer! Als je nu niet getagd bent, maar het wel leuk vind om 7 feitjes over jezelf neer te pennen, be my guest!