Maandelijks archief: januari 2015

Water Babies

Toen ik er achter kwam dat ik weer zwanger was van een jongen, besloot ik het dit keer anders aan te pakken met kleding kopen. Ik was (ben) nogal een koopjes jager, en kocht liever 3 shirtjes die ik net wat minder leuk vond, dan 1 items voor hetzelfde geld wat ik geweldig vond. Niks mis mee natuurlijk, maar ik heb ondertussen wel geleerd dat kinderen gigantisch snel groeien, en dat ze zeker in de eerste 2 jaar, maar kort met een kleding maat doen. Dan heb ik liever wat minder verschillende kleding, die ik heel erg leuk vind en wat ‘duurder’, dan veel ‘goedkope’ kleding. Dus naast dat ik bij de grotere mode ketens shop, struin ik tegenwoordig heel het internet af op zoek naar leuke kleine webshops met items om verliefd op te worden. Kleding stukken, die (zoals ik het me voorstel) iemand ’s avonds in een klein kamertje achter de naaimachine met liefde in elkaar naait. Ik kwam erachter dat veel van die schattige webshops ook een instagram account hebben, dus tegenwoordig klik ik van het ene leuke profiel naar het andere, en verlekker me aan alle leuke geprinte broekjes, leuke truien, en prachtige vestjes. Via via kwam ik uit bij Water Babies (IG: water.babies), een kleine webshop, met prachtige hand gemaakte kleding voor jongens en meiden van 0 tot 4 jaar. Ik werd verliefd op het vestje ‘Loeka’ en mailde mijn bestelling door. Ik kreeg al snel een leuke reactie terug. Binnen een week had ik het vestje binnen, en in het echt vind ik hem nog leuker en mooier dan op de foto’s. Je kan hem op 2 manieren dragen, open, dan valt hij in 2 punten, en dicht, dan sluit hij mooi aan. Wat ik onwijs handig vind, is dat er aan beide kanten 2 druk knoopjes zitten, dan kan je hem strakker of losser vast klikken. Niet elk kindje is even ‘dik’ natuurlijk, en het is ook handig bij een dikker broekje of shirtje eronder. Ondanks dat hij nog iets te groot is, trok ik het vestje gelijk aan bij Kenji. Mark had toevallig van de week een oude gietijzeren teil op de kop getikt, en met het voedingskussen en een kleedje erin, was het de perfecte setting voor een mini fotoshoot. Ik trok mijn goede camera uit het stof, en klikte erop los. Mn vrolijke boefje hing meteen het fotomodel uit, en ik ben onwijs blij met de foto’s.

waterbabies1

Vrolijk boefje.

Mooie grote kijkers.

Mooie grote kijkers.

waterbabies3

Het vestje open.

waterbabies4

Het vestje dicht.

Ik ben helemaal verliefd op het vestje, en zo blij met de mooie kwaliteit, misschien dat ik hem ook nog wel voor Ayden bestel. Een webshop om in de gaten te houden dus! Wat vinden jullie van het vestje?

Dit is geen gesponsord artikel, ik ben simpelweg gewoon erg enthousiast.  

Getagged , , , ,

Happy Bday Hubbie

Vandaag is de liefde van mijn leven, mijn rots, de papa van mijn kindjes en de liefste leukste en geweldigste vent op aarde jarig! 30 jaar alweer, maar nog jong van geest. Het leven begint met 30, nou ik ben benieuwd.

image

Dit is een oudere foto, maar vind hem zo leuk!

Gefeliciteerd lover, ik hou zoveel van jou♡.

De ANTI bucket list

Op de geweldige blog van de Fantastic Moms kwam ik de anti bucket list tegen. Een lijstje met dingen die je absoluut niet wil doen voordat je dood gaat. Ik vond dit zo leuk om te lezen, dat ik besloot ook een anti bucket list op te stellen.

– Een tattoo nemen met manlief zijn naam. Sorry schat, maar dat zou ik echt nooit doen. Daar en tegen heb ik wel een tattoo voor Ayden (zonder zn naam), en wil ik er ook een voor Kenji.

– In een grote stad (Rotterdam, Utrecht, Amsterdam, enz) wonen. Ik vind het leuk om er te shoppen, maar het heeft me nooit getrokken. We wonen nu in een stad met +/-15.500 inwoners, en dat is precies goed. Er is de anonimiteit van een grote stad als je daar behoefte aan hebt, maar met toch een dorps gevoel.

– Mijn kindjes ongelukkig zien. Natuurlijk zullen ze heus wel eens verdrietig zijn, dat kan je nooit voorkomen. Maar ik zal alles in mijn macht doen, om mijn jongens gelukkig te laten zijn.

– Geen diploma halen. Ik heb dus geen diploma, tenminste niet voor de niveau’s waar ik voor naar school ben geweest. Ik heb wel het overgangsbewijs van 3 naar 4 havo (zelfs van 3 naar 4 VWO), wat telt als een vmbo 4 diploma, en ik heb het eerste jaar verpleegkundige 4 afgerond, wat betekend dat ik helpende + (MBO niveau 2) ben. Toch wil ik héél graag terug naar school, om een MBO 4 opleiding te gaan doen, en af te ronden. Gelukkig weten ze dit op mijn werk ook, en als mijn verlof afgelopen is, gaan we kijken hoe we dit kunnen gaan doen. JEEJ.

– Harddrugs gebruiken. Veel te bang dat ik dood ga.

– Emigreren. Hoewel ik best een warmer klimaat zou willen, zou ik er niet voor verhuizen. Een vakantie huis in een warm land daar en tegen, zeg ik geen nee tegen.

– Crashdiëten. Niet alleen omdat het gigantisch slecht is voor je lichaam en de verloren kilo’s er vaak zo weer aan zitten, maar voornamelijk ook omdat ik het niet zou kunnen. Een paar weken leven op alleen vloeibaar voedsel, ik moet kunnen kauwen wil ik me verzadigd voelen. En hoe harder ik denk dat ik niet kan/mag/moet eten, des te meer trek ik krijg.

– De politiek in gaan. Niet dat ik geen mening heb over bepaalde zaken, maar ik heb podiumvrees. Een debat voeren voor een volle zaal gaat hem dus niet worden.

– Vuilnisman worden. Puur omdat ik geen zin heb ik een geslachtsverandering. Vuilnisvrouw zou ik nog best overwegen, als we in geld nood zitten en die baan wordt me aangeboden.

– Een knal roze bank in huis zetten. Ik denk dat er sowieso een enkele knal kleur ons huis in komt.

– Een hummer kopen. Zo’n mega vervuilende benzine zuipende bak, no thank you.

– Pedicure worden. Nee, nooit. Voeten zijn vies, tenen zijn smerig, en teen nagels zijn *maakt kots geluiden*.

Wat staat er op jou anti bucket list?

Getagged , ,

Bath time #22

Aangezien ik tegenwoordig 2 smeerpoetsjes van jongetjes in huis heb, wordt er regelmatig extra gebadderd of gedoucht. Het is een beetje lopende band werk geworden, aangezien ik zelf ook regelmatig onder gespuugd/plast/poept word. Best lastig om dan foto’s te maken terwijl ik ondertussen moet zorgen dat er niemand verzuipt, uitglijdt, nat wegloopt, kleding uit de wasmand onder de douche gooit, het koud krijgt, de halve wc rol in de plee duwt, zich verbrand aan te heet water, enzovoorts. En als we (ahum, ik!) de ochtend met badderen weer overleefd hebben, gebeurd het regelmatig dat Kenji even zijn hele rug, billen en benen onder kakt. Lang leve spuitluiers!
Dus kwak ik hem regelmatig in de gootsteen beneden, zodat ik ondertussen mijn terrorpeuter in de gaten kan houden.

Vandaag deel ik 2 foto’s, ik kon namelijk niet kiezen. Beide foto’s heb ik ook al gedeeld op IG (mamaroosblog), dus als je me daar volgt zal je ze wellicht herkennen.
image

Als eerste zijn verbaasde gezichtje, alsof hij denkt: ‘poedelen in de gootsteen, ben je nou helemaal gek geworden mama?!’. Met zn mooie gave gezichtje, schattige neusje, lieve mondje en prachtige grote donkere ogen… Smelt!

image

Hij lacht, geen lachstuipjes meer (niet helemaal waar, als hij in slaapt valt nog steeds), maar gewoon echt bewust lachen. Voornamelijk naar mij, maar ook al een keer naar papa en Ayden. Smelter de smelt smelt!

Getagged , , , ,

Een dag uit het leven van… #1

Vorig jaar, maakte ik elke week een foto overzicht, erg leuk om te doen, en terug te lezen, maar ook erg veel werk. Op een gegeven moment verloor ik het plezier erin en werd het een moetje, dus stopte ik er mee. Afgelopen tijd begon het weer te kriebelen om een foto overzichtje te maken, maar een week overzicht zag ik (nog) niet zitten. Dus besloot ik een dagje te ploggen, zodat jullie eens kunnen zien hoe een dag uit mijn leven eruit ziet. Afgelopen donderdag had ik een leuke dag in de planning, niet een standaard alleen-maar-thuis-zit-dag.

 

Mijn dag begon om 00:47u, Kenji had honger. Gelukkig viel hij snel weer in slaap en kon ik ook weer verder gaan slapen.

image
Jammer genoeg dacht Kenji er anders over, want eenmaal terug in zijn eigen bed was hij klaar wakker. Er zat nog een boertje dwars en daardoor spuugde hij mij fijn onder. Gelukkig was het maar een mondje melk. Om 02:07u kon ik hem eindelijk slapend terug zijn wiegje in leggen, gaap!
image
Om half 6 hoor ik wat gepruttel naast me, en tegelijkertijd begint Ayden te huilen. Terwijl ik Kenji eruit haal en zijn luier verschoon, gaat hubby eruit voor Ayden. Gewapend met een schone luier en een fles thee, hopen we dat hij nog even verder slaapt. Hij moet iets meer doen dan alleen een luier verschonen, aangezien zn luier zo vol zat dat hij door gelekt was. Schoon ondergoed en pyjama broek aan en dan nog even een tukje doen.
Kenji leg ik om 05:55u slapend terug in zn wieg.

Om 7uur besloot Kenji dat hij nog een slokje wilde, ik nam hem lekker naast me in bed, en zo knuffelden we nog eventjes tot dat Ayden om iets voor 8en wakker werd.

2015-01-08 19.27.55_resized

Terwijl papa samen met Ayden naar beneden ging om te ontbijten, kleedde ik me aan en gooide een make upje op mijn gezicht. Ik koos voor een zwarte legging van Asos, een lange witte bloes van de Primark en een grijs fluffy vest ook van de Primark. Ik lijk trouwens heel klein op deze foto, maar dat ben ik niet hoor (1.75m, lange lummel!)

2015-01-08 19.29.45_resized

Eenmaal terug in de slaapkamer was Kenji wakker en had hij zichzelf onder gekakt. Na een poets en was sessie, en een verkleedpartij, had de boef alweer dorst. Ideaal die bloes van de Primark, de knoopjes lopen precies ver genoeg door zodat ik mn boob eruit kan flippen.

 

2015-01-08 19.31.10_resized

Eenmaal beneden had hubby een ontbijtje voor me klaargezet. Borstvoedingsthee, en magere kwark met rode (diepvries) vruchten en noten.

 

2015-01-08 19.32.15_resized

Na het ontbijt pakte ik de auto in, met de kinderwagen en luiertas, want ik ging samen met Kenji op pad. Mn kleine beertje kijkt niet zo vrolijk op deze foto, maar volgens mij zag hij nog sterretjes, omdat bij de foto die ik hiervoor maakte per ongelijk de flits nog aanstond, oeps… Ik moet eerlijk toegeven dat ik het best spannend vond, alleen in de auto met mn newborn achterin. Gelukkig was het op de heen weg niet zo druk op de weg.

2015-01-08 19.33.24_resized

We gingen op kraambezoek bij Gwen en dochtertje Quinn. Tijdens onze zwangerschap scheelde we een week, en onze newborns schelen maar 1 dag. Ik heb het zo bijzonder gevonden alles in onze zwangerschappen te kunnen delen, en nu dat ook weer te kunnen. Grappig is trouwens dat onze peuters ook bijna even oud zijn, ze schelen maar 2 weken (hoewel dat natuurlijk niet de bedoeling was, maar komt door Ayden zijn vroeggeboorte). Quinn lag hier toevallig even te slapen in de box.

2015-01-08 19.43.19_resized

Ons plan was om even naar de stad te wandelen, en dan ergens te gaan lunchen. Jammer genoeg gooide het weer, dat plan letterlijk in het water. Wat een regen! Gwen bakte een omelet met champions, tomaat en uien. Mjam!2015-01-08 19.46.25_resized

Rond half 3 stapte ik en Kenji weer in de auto terug naar huis. Hier op de foto lijkt mee te vallen, maar het regende echt heel erg hard. Op sommige stukken op de snelweg was er zo slecht wegdek, dat als ik een vrachtwagen inhaalde ik amper door de voorruit kon kijken van al het op spattende water! Voordeel is wel dat ik met een schone auto thuis kwam. Ik zat nog bijna tegen een vrachtwagen aan, wat overigens NIET mijn schuld was. Ik reed op een weefvak, en rechts kwam er een vrachtwagen aan, die zijn knipperlicht naar rechts had staan. Opeens gooit hij hem voor mijn auto (dus naar links) en zet pas zijn knipper aan op t moment dat hij al bijna voor me rijdt. Ik moest zo hard op mijn rem dat ik van ruim 100 naar 60 ging in nog geen 2 secondes! Het scheelde letterlijk een meter. Gelukkig zat er niemand achter me, anders was die zeker bij mij achterop gereden. Je begrijpt dat er een boel scheldwoorden door de auto vlogen en ik flink getoeterd heb. Toen ik hem later inhaalde kan ik niet ontkennen dat er een vinger ophoog stond en 4 andere omlaag… eikel!

2015-01-08 19.34.49_resized

Thuis was hubby bezig een smoothie te maken, en Ayden zou Ayden niet zijn als hij niet ondertussen van het fruit snoepte. Dit keer gingen er appels, banaan, citroen en een handje bevroren rood fruit in de smoothie.

2015-01-08 19.48.47_resized

 

Na ongeveer een half uurtje thuis te zijn geweest, ben ik boodschappen gaan doen. Even lekker in mijn eentje, op mn gemakje de Liddl door, ik vind het heerlijk. Ik haalde grote boodschappen, met voornamelijk gezonde dingen. Ik probeer mijn zwangerschapskilo’s langzaam aan kwijt te raken, en dat doe ik door onder andere minder brood te eten. Ik ontbijt dus met magere yoghurt/kwark met fruit/noten. Tussen de middag probeer ik te variëren, dan een wrap, dan een salade, dan weer een eitje, en dat gecombineerd met extra groentes. Ik hoop dat dit voldoende is om langzaam aan weer op mijn oude gewicht te komen.

2015-01-08 19.49.37_resized

 

Helaas is de foto van het avondeten mislukt, dus jullie moeten me maar op mn woord geloven als ik zeg dat we gebakken aardappeltjes, rode kool, erwtjes en pepersteaks hebben gegeten. Ayden kreeg in plaats van pepersteak, vissticks. Biefstuk achtig vlees krijgt hij meestal niet zo goed weg, dan kauwt hij erop en dan spuugt hij het uit, zonde! Na het eten speelden we nog even met Ayden, en hij is dol op Bumba (die kloteclown!). Ik probeer het zoveel mogelijk te weren, maar ach, deze knuffel is wel leuk, want er zit een veranderd lichtje in zijn buik. Om kwart over 7 brachten we hem naar bed.

 

 

2015-01-08 19.50.14_resized

De rest van de avond heb ik geen foto’s meer gemaakt, we hebben lekker lui op de bank gehangen met Kenji, en tv gekeken. Rond half 11 gingen we naar bed, en onze jongens gunden ons redelijk veel slaap, fijn!

 

Getagged , , , , , , , , , , , ,

Peuterstreken

Dat Ayden een ondeugend boefje was, met een eigen wil, dat wisten we al heel vroeg. Zelfs in de couveuse kon hij al goed aangeven als hij iets niet leuk vond, de zusters noemden hem een pittig ventje, en ik grapte regelmatig dat hij mn moppertopper was. Zijn eigen wil is alleen maar gegroeid, en grenzen op zoeken en erover heen gaan, is dagelijkse bezigheid. De peuterpuberteit is hier vol op aanwezig, en meer dan de helft van de dag roep ik; ‘nee, dat mag niet, pas op, dat is van mama/papa, niet zo gillen, je gaat zo vallen, niet gooien, niet slaan, laat de poes met rust, doe eens lief, daar is je speelgoed’, enzovoorts. Af en toe best vermoeiend, helemaal als er een newborn aan je tiet hangt en ik niet zo snel kan opstaan om rampen te voorkomen. Maargoed, hilarisch is het af en toe ook, en hopelijk ook herkenbaar voor andere moeders van kleine peuterterroristjes. Daarom een lijstje van aan aantal van de streken die Ayden de afgelopen tijd (regelmatig) uithaalde.

– In elk stuk fruit uit de fruit schaal je tanden zetten. Niet bepaald bevorderlijk voor de houdbaarheid van het fruit.

– Complete kledingkast leegtrekken als je hoort te slapen.

– Kleding kast slopen. Ondertussen mist er al 1 lade en zit de voorkant van lade nummer 2 los.

– Schoenen van papa of mama aan trekken en ermee proberen te lopen.

– De latjes uit de onderkant van je rolgordijn halen (die zorgen dat hij netjes recht blijft hangen), en daarmee tegen de ruiten tikken.

– Over latjes gesproken, ook de plinten van je slaapkamer vindt mama regelmatig terug onder het peuterbed.

– Rozijnen in je neus stoppen, vooral als papa het niet ziet en mama er pas achter komt als er een volgezogen met snot uit je neus hangt.

– Nep huilen om aandacht te krijgen. Want ja, je kleine baby broertje krijgt ook aandacht als hij huilt.

– De poes ‘uitlaten’ aan zijn staart.

2015-01-04 10.21.46

– De poezen luid gillend achterna zitten, het liefst keihard rennend en als je kleine broertje ligt te slapen.

– Gooien met al je spullen, niet perse omdat je boos bent, maar ook gewoon, omdat het leuk is.

– Je bord op de grond gooien, inclusief eten, als mama of papa hem niet snel genoeg aanpakt als je klaar bent.

– Eigen speelgoed is saai, alles wat van papa en mama is, des te interessanter.

– Overal tegen aan schoppen. Sinds je kan voetballen, probeer je regelmatig of de keuken/box/poes/tafel/kussens/kast ook wegrolt als je er tegen aan schopt.

– Staan, lopen of rennen op de bank, en dan het liefst op het randje.

 

Gelukkig kan Ayden ook een onwijze kroelkont zijn, en is het te schattig als hij zijn broertje op schoot wil. Dat maken al die momenten van frustratie meer dan waard!

Getagged ,