Maandelijks archief: maart 2013

Onzichtbaar schoonmaken.

Ken je dat? Heel de ochtend/middag/avond loop je door t huis heen en weer te rennen om vanalles en nog wat schoon te maken en op te ruimen. Even dit keukenkastje re-organiseren, te kleine kinderkleding uitzoeken, snel een nieuwe was aan, alle deurklinken even afdoen, doekje over de commode, meteen even de plank erboven meenemen, was opvouwen, kleding kast opruimen, snel een boodschap (met kind, dus helemaal niet zo snel), de afwas doen, vuilniszak vervangen en tussendoor luiers verschonen, flesjes geven, tranen weg troosten en het liefst allemaal door elkaar. En als je dan eindelijk gaat zitten, dat je om je heen kijkt en denkt: ‘waarom zie ik niks van wat ik de afgelopen uren gedaan heb?!’.

Onzichtbaar schoonmaken noem ik dat.

clean

Sinds ik mama ben, doe ik het heel de dag. Terwijl ik vroeger altijd een een mega zooi in mn kamer had. Zo erg zelfs, dat t leek, alsof er een bom was afgegaan, vlak voordat je binnenkwam. Ik had een pad van de deur naar mn bed, en voordat ik mn licht uitdeed (deze zat bij de deur) prentte ik het pad in mn hoofd, zodat ik veilig naar mn bed kon lopen. Ook toen ik 0p mezelf woonde heb ik het troep maken nog erg lang vol gehouden, want ja, ik was nou eenmaal beter in een bende maken dan in opruimen.

Toen Mark bij mij introk, –hij kan overigens ook erg goed rotzooi maken, maar zich ook heel erg kan ergeren aan troep en dan zich volledig in een opruimbui storten en nog beter, mij meetrekken in de opruimbui– leerde ik steeds beter op te ruimen en schoon te maken. Maar sinds we in de Lingewijk zijn gaan samen wonen (en ik zwanger was), zijn de remmen los. Zwaar onrustig word ik er van als er overal lege kopjes staan, de wasmand er vol zit, de rommella te rommelig is en ga zo maar door. Tijdens mn zwangerschap gaf ik de ‘schuld’ aan nesteldrang, maar ik kan er niet meer omheen. Ik ben een schoonmaakmuts geworden, maar dan wel in het onzichtbare schoonmaken. Want nee, stofzuigen doe ik zeker niet elke dag en ook de afwas blijft wel eens staan. Troep maak ik nu alleen nog op vaste plekken. De gootsteen in favoriet, maar dan wel netjes gesorteerd. Bestek in t bestekbakje, borden van klein naar groot opgestapeld, en ik vind het erg fijn als koffie/thee kopjes na gebruik omgespoeld worden.

Gelukkig stelt Mark mijn onzichtbare schoonmaak/opruimbuien erg op prijs, en ookal zie je het niet op het eerste oog, wat is het fijn om een onzichtbaar opgeruimd huis te hebben!

mess

Gemiddelde ochtend.

Het begint met zacht gemopper. Naast mn hoofd hoor ik 2 armpjes druk bewegen en trappelende voetjes. Ik kijk naast me en zie een klein hongerig mannetje. Hup de speen erin en hopen dat hij nog even verder wil slapen (en ik dus ook). Na 5 pogingen geef ik het op: meneer is echt wakker, en heeft echt honger. Ik werp nog een blik in de wieg en moet glimlachen, wild zwaaiend met zn armen maakt hij luidkeels duidelijk dat het hem allemaal te lang duurt. Ik spring uit bed (of nouja, zuchtend en steunend, ik word al oud :P) en trek snel mn warme badjas aan. Telefoon in de ene zak, speen in de ander. Ik pak t ventje op, en geef hem een kus, ‘goedemorgen lieverd’. Snel naar de commode en hup een schone luier. De benen van t knuffel konijn die over de plank heen vallen boven je hoofd zijn favoriet. Glimlachend maakt je geluidjes terwijl je naar die benen blijft staren. Ondertussen bedenk ik alvast wat je straks aan moet, maar nu eerst naar beneden. Als hij in de box ligt, zodat ik t flesje kan maken maak je wederom duidelijk dat t allemaal wat sneller mag. Snel zet ik ook een kopje thee voor mezelf en dan nestel ik me met voedinskussen en warme fles op de bank. Wat een tevreden mannetje ben je als je aan het drinken bent. Ondertussen check ik mn telefoon, even twitter en facebook bij lezen, en de nieuwsapp door scrollen om te zien wat er gebeurd is in de wereld.

Afbeelding

Na t flesje valt de kleine kerel meestal in slaap. Terwijl de kleine in de box ligt te dutten, begint voor mij de race tegen de klok. Snel een ontbijt maken en naar binnen werken. Tijd om lang onder de douche te staan is er niet, want elk moment kan t ventje wakker worden en zn mama willen. Ik schiet in mn kleren en haal de was uit de droger. In record tijd ligt alles netjes opgevouwen in stapeltjes op het bed. Snel een nieuwe was aan (want was heb je ALTIJD met een kleine) en de stapeltjes netjes in de kasten leggen. Ik besef me dat ik dan wel kleren aan heb, verder ontbreekt het aan lichaamsverzorging, heb mn haar nog niet gedaan, of mn gezicht ingesmeerd en de mascara van gister is ook geen feest voor mn gezicht. Binnen 5 minuten zorg ik dat ik er, presentabel uit zie, want ik hoor t mopperkontje alweer wakker worden. Voordat ik naar beneden ga, leg ik nog snel even zn nieuwe kleren klaar en zorg ik ervoor dat de bad spullen klaar staan. Want meneer mag in bad! Uitkleden vind hij niet zo erg en het bad is heerlijk. Uit t bad vind je even koud, maar een zwitsal massage maakt veel goed. Aankleden is minder leuk, vooral de armpjes in de mouwen is een huiltje waard. Gelukkig is het dan al weer tijd voor t volgende flesje!

Mama zijn, ik hou dr van!

preemie2

 

Getagged , ,

Schrijf het van je af

Mijn hele leven al, wordt er tegen me gezegd

‘schrijf het van je af’.

Tientallen dagboeken en schriftjes zijn er doorheen gegaan en elke keer begon ik heel fanatiek, om er na 10 dagen mee op te houden…

blog10

En nu dus een blog, zo een voor emotionele verhalen, keiharde meningen en een persoonlijke klaagmuur. Die iedereen kan lezen, dat dan weer wel. Ik ben benieuwd of ik het nu wel volhou en of ik mijn schrijftalent (wat ik dus NIET heb) kan gaan ontwikkelen. Ik heb namelijk zoveel te vertellen, maar t komt nooit goed op papier. Mijn probleem is dat ik mn hele verhaal al uitgedacht heb, voor ik begin met schrijven. Als ik dan eenmaal bezig ben, ben ik in mn hoofd al weer veel verder en vergeten hoe ik het nou goed en als een  vloeiend verhaal op kon schrijven.

En toch ga ik het nu proberen. Wie niet waagt, wie niet wint.

Laat ik maar bij het begin, beginnen. Ik ben Roos, geboren op 5 juni 1989 te Breukelen. Mijn hele jeugd, (inclusief: turnen, flaporen, kampeer vakanties, eerste vriendje/gebroken hart, dansuitvoeringen, stiekem roken) heb ik hier doorgebracht. Ik woonde met mijn ouders (Henk & Inez) en broertje (Martijn) en zusje (Christiane) in een mooi rijtjeshuis. Ik sliep op zolder, wat natuurlijk leuk was, totdat je ’s nachts moest plassen. Ik ben heel wat keren als een gek naar boven gerend, dankzij alle monsters en grijphanden door de trap heen. Thank god dat ze alleen in mn fantasie bestonden!

Toen ik 18 was, moest ik 5 maanden stage lopen in Gorinchem en ondertussen woon ik hier alweer bijna 6 jaar! Na heel wat onbereikbare liefdes en gebroken harten heb ik 1,5 jaar geleden de liefde van mn leven ontmoet! We werken beide bij de ASVZ op een woongroep en na 2 weken, tijdens de bewonersvakantie sloeg de vonk over. Sindsdien zijn we geen dag meer zonder elkaar geweest. Ik woonde toendertijd anti-kraak en Mark (mn liefde) woonde eigenlijk vrijwel meteen bij mij in. Afgelopen juni (2012) kregen we een prachtig huurhuis toegewezen. Een volledig gerenoveerd rijtjeshuis uit 1918, met karakteristieke buitenkant en vloerverwarming. En ons geluk en liefde werd nog eens extra bezegeld, want ik was zwanger! 19 Jan 2013 was ik uitgerekend. Helaas liep mn zwangerschap even anders dan gepland. Op 28 Oktober 2012 ben ik met spoed (en een heleboel weeen) naar t Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam gebracht. Hier werd na een zwangerschap van 28w+1d onze prachtige zoon Ayden geboren. Veel te klein, en nog onrijp heeft hij gevochten voor zn leven. En wij, als kersverse ouders, vochten deze heftige en emotionele strijd met hem mee. Na ruim 9 weken en 3 ziekenhuizen verder, mocht hij op 31 December mee naar huis. Het nieuwe jaar in als gezin, wat een feest!

Dus nu, fulltime mommy of a preemie, en partime: lover, crazy, friend, bitch, child, sinner, saint.

And i love it!

Nou, het begin staat er. Nu nog uitvinden hoe ik mn  pagina een beetje kan opleuken en onderwerpen bedenken. En dan.. schrijven schrijven schrijven maar!

Getagged ,