Maandelijks archief: mei 2014

Outfit + buikfoto’s week #13

Omdat ik eigenlijk al heel erg trots ben op mijn groeiende buik, wilde ik eens een outfitblogje doen. Niet met professioneel geschoten foto’s ofzo, nee gewoon met de telefoon.
Van de week ben ik met Lou naar de Primark geweest in Rotterdam. Ondanks dat het dinsdag was, was het achterlijk druk. Na ruim een half uur in de rij te hebben gestaan, kwamen we we er bij de pashokjes pas achter dat je maar 8stuks mocht meenemen, en ik had heel mn shopper volzitten. Bummer! Uiteindelijk dus wat kleding op de gok gekocht, zo ook dit blauwe jurkje. Hij was €7,- en ik ben er echt onwijs blij mee! De schoenen die ik aan heb komen ook bij de Primark vandaan, deze waren €8,- en het zijn Vans look a likes. I like! De legging is een mamalegging en die kocht ik toen ik zwanger was van Ayden bij de prenatal. Enjoy!
20140531-212812-77292344.jpg
20140531-212812-77292654.jpg

20140531-212812-77292933.jpg

Dan nog even iets anders, sinds een paar dagen geeft Ayden kusjes! Zo schattig, als ik vraag ‘krijgt mama een kusje’, dan komt hij me een kusje geven. Soms komt hij er zelfs éen uit zichzelf brengen. Hoe lief! Daar maakt je mamahart toch een sprongetje van ❤

20140531-212813-77293220.jpg

Getagged , , , , ,

Vergelijken.

Sinds ik mama ben, of nee, sinds ik zwanger was van Ayden ben ook ik ermee begonnen. Vergelijken. ‘Hoe dik was jou buik met X aantal weken?’, ‘Had jij hier en hier ook zo’n last van?’. Ik denk dat vergelijken helemaal niet slecht (hoeft) te zijn, en je er zelfs meer zelfvertrouwen van kan krijgen. Natuurlijk heb je mensen die vergelijken zien als een wedstrijdje die ze moeten winnen, maar dat soort mensen en opmerkingen negeer ik maar al te graag. Aangezien Ayden te vroeg geboren is, vond ik het soms erg lastig om te weten waar zijn ontwikkelingsniveau lag. Moest ik zijn echte leeftijd aan houden, of 3 maanden terug rekenen? Het eerste jaar moest ik wat vaker terug rekenen, maar dan kwam ik er vaak achter dat zijn ontwikkeling ongeveer in het middag lag. Niet bij zijn echte leeftijd, maar 3 maanden eraf trekken was dan duidelijk teveel. Sinds Ayden ongeveer een jaar is, merk ik dat hij zich ontwikkeld op zijn echte leeftijd. Zo kan ik zeker de afgelopen maanden merken dat hij echt niet onder doet voor zijn leeftijdsgenootjes. Olivia, de dochter van vriendinnetje Gwen is bijvoorbeeld maar 2 weken ouder dan Ayden, en ze zijn ongeveer hetzelfde met wat ze allemaal kunnen. Natuurlijk hebben ze verschillende intresses waardoor de een dingen vast wel ‘beter’ kan dan de ander, maar het ontwikkelingsniveau is hetzelfde. En dat doet me goed, want ondanks de moeilijke start die hij heeft gehad en onder andere de hersenbloeding bij zijn geboorte, heeft hij toch maar mooi al die 3 maanden achterstand ingehaald. Hierdoor krijg ik meer vertrouwen in hem, en zijn kunnen, en zo maak ik me dus minder zorgen over de toekomst.
Naast vergelijken met anderen, vergelijk ik ook veel met mezelf. Hoe ik nu in mijn schoenen sta en hoe dat was voor t moederschap bijvoorbeeld. Nu ben ik vooral mijn zwangerschappen keihard aan het vergelijken. Zo had ik met Ayden, van 6 tot ruim 16w een innige relatie met de toiletpot. Nu heb ik nog maar 4x overgegeven in totaal, in plaats van op 1 dag. Ook de vermoeidheid is anders, ja ik ben moe, maar zó achterlijk moe als ik de eerste maanden met Ayden was, nee dat niet. Misschien had dat ook wel te maken met dat ik zo slap als een vaatdoek was, door al dat gekots. Jammer genoeg zijn er ook kwaaltjes waar ik nu al eerder last van heb, zoals een lage bloedruk, met duizelig zijn, flauw worden en hartkloppingen tot gevolg. Zwaar irritant, maar vrij weinig aan te doen. Mijn lijf en hart moeten gewoon wennen aan de grotere hoeveelheid bloed die het rond moet pompen. Tijdens Ayden kreeg ik hier pas rond de 16w last van. Wat ik nog veel vervelender vind, is dat ik al sinds week 8 heel snel last van mijn stuitje/onderrug heb. Alsof ik erop gevallen ben, zo irritant! En het maakt niet uit wat ik doe, lekker actief of juist veel rust, met beide heb ik last. Hier kreeg ik pas rond de 20w last van tijdens de zwangerschap van Ayden, en ook alleen aan het eind van de dag, na veel inspanning. Bummer!
Wat ook een groot verschil is, maar wat ik wel onwijs fijn vind, is dat ik de kleine nu al veel eerder voel! Met 18w voelde ik Ayden ‘pas’ rond dobberen in mn buik, en nu mag ik er al bijna een week echt van genieten!

Ik kan zo nog een hele waslijst van verschillen opnoemen, en het klopt echt, elke zwangerschap is compleet anders. Wat ik vooral hoop, is dat deze zwangerschap anders eindigt. Gewoon ‘lekker‘ bevallen rond de 40w en de kraamweek in bed in plaats van in het ziekenhuis of Ronald McDonaldhuis.

Getagged , , , , ,

Beweging

Veel mensen zullen me misschien voor gek verklaren, of denken ‘ja, daag Roos, dat is toch veel te vroeg’, maar echt, ik voel de kleine spruit bewegen! Nu al een aantal dagen, en het wordt steeds duidelijker. En niet een klein plopje hier of daar, nee volgens mij heb ik een circusartiest in mn baarmoeder rondzwemmen, die salto’s en koprollen aan het maken is. Vooral ’s avonds, als ik op bed ga liggen, of als ik ’s ochtends wakker wordt, is baby 2.0 druk aan het gymnastieken. Zo bijzonder, om weer zo’n levend mini mensje in je te voelen bewegen! Ben echt heel ongelooflijk blij, dat ik dit frummeltje al zo vroeg
mag voelen. Ik heb doordat ik zo vroeg beviel van Ayden, dat zó erg gemist, de schopjes en het draaien in je buik. Extra speciaal om het nu dan al zo vroeg te voelen! Natuurlijk is het ook een hele fijne bevestiging, dat het goed gaat daar aan de binnenkant. Ondanks dat mn buik nu echt begint te groeien, wat ook wel bevestiging geeft, is je mini-me voelen toch wel het aller aller aller fijnst als je preggo bent.
Schop maar een eind weg hoor kind, nu mag het nog!

Getagged , , , , ,

Ayden krijgt promotie!

Ayden is door het dolle heen (voor zover dat kan voor een dreumes van 1,5), meneer krijgt namelijk promotie, en wat voor één! De mooiste promotie die je, je als boeffie van 1,5 kan wensen. Hij wordt namelijk: GROTE BROER! Natuurlijk zijn wij, als ouders zijnde, hartstikke trots en blij, dat onze kleine grote man deze prachtige promotie krijgt, ondanks dat wij er al het ‘harde werk’ voor hebben moeten doen, haha. 

promotie!

 

Ik ben volgens de laatste echo (die ik vanmiddag heb gehad) vandaag precies 13 weken zwanger. 30 November ben ik uitgerekend van baby 2.0. Bij de termijnecho rond de 10 weken werd ik nog uitgerekend op 6 December, maar nu toch een hele week eerder. Ach het maakt me niks uit, zolang de baby maar tot minstens 37 weken lekker in mn buikie blijft ronddobberen!

Vanwege de vroeggeboorte van Ayden, sta ik de gehele zwangerschap onder strenge controle bij de gynaecoloog. Zo gaan ze geregeld cervixmetingen doen (baarmoederhalsmond metingen), en zo kijken of hij niet korter wordt, wat kan duiden op een beginnende bevalling. Ook was er sprake van dat ik misschien hormonen moest gaan spuiten, maar mijn gyn is daar geen voorstander van, omdat er eigenlijk nog maar heel weinig onderzoek naar is gedaan. Prima, vind ik geen probleem. Liever extra controles (en hopelijk echo’s!) dan elke week een prik.

Ondertussen heb ik al 5 echo’s gehad, met 6w, 7w, 9w, 10w, en vanmiddag met 13w  Ik weet het, menig zwangere dame zal jaloers op me zijn. Helaas was het zo, dat ik last had van ‘bruin verlies’. Hierdoor werd ik erg angstig, en was ik heel erg bang voor een miskraam. Het bleek tijdens de echo’s dat de moederkoek een deel in mijn baarmoedermond ligt, en dat dit dus zorgde voor het bruinverlies. Kan inprincipe geen kwaad, alleen ben je bijvoorbeeld wel gevoeliger voor infecties. Zodra je baarmoeder groter wordt, ‘klimt’ de placenta ook omhoog, dus hoor je er geen last meer van te hebben. Gelukkig heb ik op elke echo een mooi kloppend hartje gezien, zelfs al bij de 6w. Waarschijnlijk was hij precies die dag gaan kloppen, want naast een vruchtzakje, zag je alleen een knipperend wit stipje. Ik voelde me zo trots en gelukkig toen ik dat zag, onbeschrijfelijk! En net ook weer, toen baby 2.0 heerlijk aan t rond tollen was tijdens de echo, en af en toe lekker even de beentjes strekte, zucht, smelt!

We zijn onwijs blij met deze zwangerschap, en we hopen hem verder zo onbezorgd mogelijk door te komen. Dus lieve volgers, bereidt je voor op heel veel babyspam, klaagblogs, dikke buiken foto’s, angsten, nutteloze feitjes, en vooral heel veel blijdschap, de komende maanden!

 

 

Getagged , , , , , , , ,

Droger

Onze droger was kapot, al ruim 3 weken lang. Ik vond het vreselijk! Ik heb echt een hekel aan de was opvouwen, maar aan ophangen nog veel meer. Ik moet dan ook meteen toegeven dat hier bijna alles gewoon de droger in gaat. Alleen voor wol maak ik een uitzondering, en bepaalde kleding van dreumes lief, voor de rest gaat alles liniearecta vanuit de wasmachine de droger in. Je begrijpt dat de luie huisvrouw in mij, dus zwaar verdrietig was, toen onze droger ermee besloot op te houden. Wegens drukte bij Bosch, en ons achterlijke onhandige werkschema van de laatste tijd, lukte het niet om eerder een afspraak te plannen met de monteur. Maar vandaag was het dan eindelijk zo ver, ik kan eerlijk zeggen dat ik gewoon naar deze dag heb uitgekeken. De was stapelde zich op, want alleen het hoognodige werd gewassen. Ieders kleding kast leek angstvallig leeg te worden, en de twee wasmanden leken het bijna te begeven. Een beetje overdrijven mag hè.
Maar vanmiddag kwam monteur Frank, mijn ‘redder in nood’. Mark had al netjes de droger van de hoge plank afgetild en boven op de overloop gezet, de gentleman! Monteur Frank was een kletskous die het wel gezellig vond zo’n dreumes om zich heen. Ayden vond al dat gereedschap natuurlijk maar wat interessant en liep en klom constant om hem en de droger heen. Van monteur Frank kreeg hij zelfs een schroevendraaier om mee te helpen. Of nouja, t handvat ervan, waar je elke x een ander stukje in kan zetten voor een andere schroef.

20140514-203912.jpg
Na de halve droger uit elkaar te hebben gehaald, werd de boos doener gevonden. Een verstopte leiding richting het reservoir. Deze werd even grondig schoongeboend, en daarna kon de droger even getest worden. Hier uit moest blijken of de pomp niet kapot was, maar gelukkig was dit niet het geval!

20140514-205046.jpg
Toen ik vroeg hoe ik dit nou kok voorkomen, want we maken na elke droogbeurt het stofopvangbakje schoon en best regelmatig de filter schoon, gaf monteur Frank me een verassend antwoord. Minimaal 1x per week een 90• graden was draaien, en maar een heel klein beetje wasmiddel gebruiken. Hierdoor zitten er minder bacteriën en achter gebleven wasmiddel in je natte was, en kan dat ook niet aankoeken in de smallere leidingen van je droger. Dus (luie) huisvrouwen onder ons, hoe milieu bewust wassen op lage temperaturen ook is, het is funest voor je droger!
Zucht, weer wat geleerd. En nu eerst, een wasje draaien en mn geliefde droger zijn werk weer laten doen. Fijne avond!

Getagged , , ,

Bijna!

Zo zeg, wat ben ik er aan toe. Aan even helemaal niks, even uit de dagelijkse routine, even een andere omgeving. Aanstaande zondagmiddag, om 4uur, is het dan eindelijk zo ver. Dan begint onze vakantie! Maandag vertrekken we met gierende banden, en een vol gepakte auto naar Duitsland. Naar Landall Wirftal om precies te zijn. We gaan geen midweekje, nee we hebben gekozen voor een volle week weg met ons gezin. Eindelijk, na maanden van elkaar weinig zien (we werken praktisch om elkaar heen), weer gewoon samen zijn. Lekker relaxen, van elkaar genieten, de natuur ontdekken daar.
Na die week, hebben we nóg een week vakantie, hoe fijn! Ik kan niet wachten. Is het al bijna zondag?