Tagarchief: mama

Een dag uit het leven van… #1

Vorig jaar, maakte ik elke week een foto overzicht, erg leuk om te doen, en terug te lezen, maar ook erg veel werk. Op een gegeven moment verloor ik het plezier erin en werd het een moetje, dus stopte ik er mee. Afgelopen tijd begon het weer te kriebelen om een foto overzichtje te maken, maar een week overzicht zag ik (nog) niet zitten. Dus besloot ik een dagje te ploggen, zodat jullie eens kunnen zien hoe een dag uit mijn leven eruit ziet. Afgelopen donderdag had ik een leuke dag in de planning, niet een standaard alleen-maar-thuis-zit-dag.

 

Mijn dag begon om 00:47u, Kenji had honger. Gelukkig viel hij snel weer in slaap en kon ik ook weer verder gaan slapen.

image
Jammer genoeg dacht Kenji er anders over, want eenmaal terug in zijn eigen bed was hij klaar wakker. Er zat nog een boertje dwars en daardoor spuugde hij mij fijn onder. Gelukkig was het maar een mondje melk. Om 02:07u kon ik hem eindelijk slapend terug zijn wiegje in leggen, gaap!
image
Om half 6 hoor ik wat gepruttel naast me, en tegelijkertijd begint Ayden te huilen. Terwijl ik Kenji eruit haal en zijn luier verschoon, gaat hubby eruit voor Ayden. Gewapend met een schone luier en een fles thee, hopen we dat hij nog even verder slaapt. Hij moet iets meer doen dan alleen een luier verschonen, aangezien zn luier zo vol zat dat hij door gelekt was. Schoon ondergoed en pyjama broek aan en dan nog even een tukje doen.
Kenji leg ik om 05:55u slapend terug in zn wieg.

Om 7uur besloot Kenji dat hij nog een slokje wilde, ik nam hem lekker naast me in bed, en zo knuffelden we nog eventjes tot dat Ayden om iets voor 8en wakker werd.

2015-01-08 19.27.55_resized

Terwijl papa samen met Ayden naar beneden ging om te ontbijten, kleedde ik me aan en gooide een make upje op mijn gezicht. Ik koos voor een zwarte legging van Asos, een lange witte bloes van de Primark en een grijs fluffy vest ook van de Primark. Ik lijk trouwens heel klein op deze foto, maar dat ben ik niet hoor (1.75m, lange lummel!)

2015-01-08 19.29.45_resized

Eenmaal terug in de slaapkamer was Kenji wakker en had hij zichzelf onder gekakt. Na een poets en was sessie, en een verkleedpartij, had de boef alweer dorst. Ideaal die bloes van de Primark, de knoopjes lopen precies ver genoeg door zodat ik mn boob eruit kan flippen.

 

2015-01-08 19.31.10_resized

Eenmaal beneden had hubby een ontbijtje voor me klaargezet. Borstvoedingsthee, en magere kwark met rode (diepvries) vruchten en noten.

 

2015-01-08 19.32.15_resized

Na het ontbijt pakte ik de auto in, met de kinderwagen en luiertas, want ik ging samen met Kenji op pad. Mn kleine beertje kijkt niet zo vrolijk op deze foto, maar volgens mij zag hij nog sterretjes, omdat bij de foto die ik hiervoor maakte per ongelijk de flits nog aanstond, oeps… Ik moet eerlijk toegeven dat ik het best spannend vond, alleen in de auto met mn newborn achterin. Gelukkig was het op de heen weg niet zo druk op de weg.

2015-01-08 19.33.24_resized

We gingen op kraambezoek bij Gwen en dochtertje Quinn. Tijdens onze zwangerschap scheelde we een week, en onze newborns schelen maar 1 dag. Ik heb het zo bijzonder gevonden alles in onze zwangerschappen te kunnen delen, en nu dat ook weer te kunnen. Grappig is trouwens dat onze peuters ook bijna even oud zijn, ze schelen maar 2 weken (hoewel dat natuurlijk niet de bedoeling was, maar komt door Ayden zijn vroeggeboorte). Quinn lag hier toevallig even te slapen in de box.

2015-01-08 19.43.19_resized

Ons plan was om even naar de stad te wandelen, en dan ergens te gaan lunchen. Jammer genoeg gooide het weer, dat plan letterlijk in het water. Wat een regen! Gwen bakte een omelet met champions, tomaat en uien. Mjam!2015-01-08 19.46.25_resized

Rond half 3 stapte ik en Kenji weer in de auto terug naar huis. Hier op de foto lijkt mee te vallen, maar het regende echt heel erg hard. Op sommige stukken op de snelweg was er zo slecht wegdek, dat als ik een vrachtwagen inhaalde ik amper door de voorruit kon kijken van al het op spattende water! Voordeel is wel dat ik met een schone auto thuis kwam. Ik zat nog bijna tegen een vrachtwagen aan, wat overigens NIET mijn schuld was. Ik reed op een weefvak, en rechts kwam er een vrachtwagen aan, die zijn knipperlicht naar rechts had staan. Opeens gooit hij hem voor mijn auto (dus naar links) en zet pas zijn knipper aan op t moment dat hij al bijna voor me rijdt. Ik moest zo hard op mijn rem dat ik van ruim 100 naar 60 ging in nog geen 2 secondes! Het scheelde letterlijk een meter. Gelukkig zat er niemand achter me, anders was die zeker bij mij achterop gereden. Je begrijpt dat er een boel scheldwoorden door de auto vlogen en ik flink getoeterd heb. Toen ik hem later inhaalde kan ik niet ontkennen dat er een vinger ophoog stond en 4 andere omlaag… eikel!

2015-01-08 19.34.49_resized

Thuis was hubby bezig een smoothie te maken, en Ayden zou Ayden niet zijn als hij niet ondertussen van het fruit snoepte. Dit keer gingen er appels, banaan, citroen en een handje bevroren rood fruit in de smoothie.

2015-01-08 19.48.47_resized

 

Na ongeveer een half uurtje thuis te zijn geweest, ben ik boodschappen gaan doen. Even lekker in mijn eentje, op mn gemakje de Liddl door, ik vind het heerlijk. Ik haalde grote boodschappen, met voornamelijk gezonde dingen. Ik probeer mijn zwangerschapskilo’s langzaam aan kwijt te raken, en dat doe ik door onder andere minder brood te eten. Ik ontbijt dus met magere yoghurt/kwark met fruit/noten. Tussen de middag probeer ik te variëren, dan een wrap, dan een salade, dan weer een eitje, en dat gecombineerd met extra groentes. Ik hoop dat dit voldoende is om langzaam aan weer op mijn oude gewicht te komen.

2015-01-08 19.49.37_resized

 

Helaas is de foto van het avondeten mislukt, dus jullie moeten me maar op mn woord geloven als ik zeg dat we gebakken aardappeltjes, rode kool, erwtjes en pepersteaks hebben gegeten. Ayden kreeg in plaats van pepersteak, vissticks. Biefstuk achtig vlees krijgt hij meestal niet zo goed weg, dan kauwt hij erop en dan spuugt hij het uit, zonde! Na het eten speelden we nog even met Ayden, en hij is dol op Bumba (die kloteclown!). Ik probeer het zoveel mogelijk te weren, maar ach, deze knuffel is wel leuk, want er zit een veranderd lichtje in zijn buik. Om kwart over 7 brachten we hem naar bed.

 

 

2015-01-08 19.50.14_resized

De rest van de avond heb ik geen foto’s meer gemaakt, we hebben lekker lui op de bank gehangen met Kenji, en tv gekeken. Rond half 11 gingen we naar bed, en onze jongens gunden ons redelijk veel slaap, fijn!

 

Advertenties
Getagged , , , , , , , , , , , ,

Geboortekaartje van Kenji

Een tijdje geleden schreef ik over onze geboortekaartjes crisis. We, of nouja, voornamelijk ik, wist gewoon niet wat voor stijl het geboortekaartje moest worden. Ik had op pinterest wel een hoop dingen gevonden die me aansproken, maar als ik dan vervolgens allerlei kaartjes sites af ging zoeken, kon ik telkens maar niet vinden wat ik zocht. Uren en uren heb ik pagina’s vol kaartjes bekeken en afgewezen. Op een gegeven moment werd ik er zelfs een beetje zenuwachtig van, want wat als Kenji al geboren zou worden, dan hadden we weer nog geen kaartje. Ondertussen hadden we al wel besloten dat we een plat kaartje wilde, en dat er naast alle geboorte gegevens ook een foto op de voorkant zou komen. Gelukkig stuitte ik na weken zoeken, bij kaartje2go op een ontwerp wat me wel aansprak. Na goedkeuring van hubby, kon ik hem gaan bewerken. Dit is de onbewerkte versie:

kaart1

voorkant

kaart2

achterkant

Na heel wat uurtjes aanpassen en veranderen en sjabloontjes toevoegen, verschillende teksten uit proberen, is dit het uiteindelijke resultaat. Natuurlijk heb ik wel even ons adres, telefoonnummer en achternaam geblurred, dat hoeft niet all over the internet. We hebben trouwens gekozen voor de afmeting van 21cm x 15cm.

20141209_094420 achterkant geboortekaartje

 

Ik ben onwijs blij met het uiteindelijke resultaat. Het is verre van een standaard kaartje geworden, en ondanks dat hij grotendeels zwart (of nouja ‘schoolbord’) is, is het toch een lief kaartje.

Wat vind jij van ons geboortekaartje?

 

 

Getagged , , , , ,

Eerste keer

De afgelopen tijd vlogen de ‘eerste keren’ me om mijn oren. Ayden groeit als kool en leert van alles. Ook ik enwij als gezin hebben wat eerste keren mee gemaakt en het leek me wel leuk dit op een rijtje te zetten. Af en toe even bewust nadenken over wat je hebt meegemaakt, is zo slecht nog niet.

– Ayden heeft voor het eerst ‘grote mensen’ ondergoed aangehad. Een ienieminie boxertje met een hempje erboven. Té schattig! Helemaal toen hij het zelf ontdekte en constant zijn shirt omhoog trok om in zijn navel te prikken.

– Gister middag heb ik dreumeslief voor het eerst in zijn ledikant gelegd zonder slaapzak. Zijn twee zomer slaapzakjes zaten in de was en het was echt te warm voor zijn winterslaapzak. Dus in zijn ondergoed onder een dekentje gepropt op hoop van zegen. Hij lag even te huilen, maar volgens mij was dat meer omdat het eerste-maandag-van-de-maand-alarm net stond te loeien en hij daarvan schrok.

– Vorige week zijn we voor het eerst met Ayden op vakantie geweest naar het buitenland. Een heerlijk weekje weg naar Landall Wirftal in Duitsland, het heeft ons allen goed gedaan. Hier kwamen we er trouwens achter dan Ayden bang is voor het zand in de speeltuinen daar. Wonderbaarlijk aangezien hij hier regelmatig de tuin leeg graaft. Willen jullie trouwens nog een fotoblogje over onze vakantie zien?

– Gisteren kwam mijn allereerste laptop binnen! Ik heb altijd tweedehands computers gehad, niks mis mee, maar óh wat ben ik blij met mijn witte Sony Vaio! Nu kan ik eindelijk op de bank (of in bed, nog beter!) blogjes schrijven/lezen, films/series kijken (ik heb me meteen bij Netflix ingeschreven), gewoon mijn dingetjes doen en heb ik eindelijk een snelle computer! Ik heb het grootste deel van Mark voor mijn verjaardag gekregen, en zelf nog een klein deel bijgelegd. Ooh, en dit blogje, typ ik liggend op bed, heerlijk!

– Afgelopen week schreef ik er al over, maar ik voel sinds kort baby2.0 bewegen. Sinds een paar dagen zwemt hij/zij ook richting mn hand als ik die op mn buik leg, zo fijn om contact te maken met t frummeltje in mn buik.

– Sinds een week of 2 merk ik dat Ayden steeds meer begint te snappen, en dat is voor het eerst. Als hij aan het kruipen is, en ik zeg dat hij gewoon kan staan en lopen, staat hij meteen op om verder te lopen. Hij kan ook spullen terug leggen waar hij ze vandaan heeft, dat hij er daarna weer mee komt aanzetten zullen we maar even door de vingers zien. Vanochtend zei ik nadat papa hem een broek had aangedaan, ‘he wat heb jij een mooie broek aan’, en toen reageerde hij door te brabbelen en met zijn handjes aan zijn broek te voelen. Ik ben zeer benieuwd wanneer hij meer woordjes gaat leren, want kletsen doet hij de afgelopen weken ook volop.

– We hebben de eerste aardbeien al uit onze tuin kunnen eten, heerlijk! Jammer genoeg zitten er op de blaadjes van de planten een heleboel rupsen, dus die zien er niet uit, maar de aardbeien smaken goed. Ayden probeert al regelmatig een (onrijpe) aardbei te plukken, als het aan hem ligt kan hij niet genoeg aardbeien achter elkaar (vr)eten.

Er zullen de afgelopen tijd vast nog veel meer eerste keren geweest zijn, maar aangezien mijn hoofd net een zeef is af en toe, kan ik er nu niet op komen. Ach ja, hormonen he!

 

Getagged , , , , , , , , ,

Muziek op schoot

Een tijdje geleden schreef ik er al een blogje over, sinds kort is er elke vrijdag in Gorinchem een mama café. Hartstikke leuk, niet alleen voor de mama’s, maar ook voor de kindjes! Ayden gaat niet naar een kinderdagverblijf, en komt dus weinig in aanraking met andere kindjes van zijn leeftijd. Tijdens het mama café kan hij dus leren hoe hij met andere kindjes om moet gaan. Ik vind het belangrijk dat Ayden een sociaal kindje wordt, en niet constant alles bij andere kindjes uit de handen trekt. Samen spelen, samen delen. Delen kan hij gelukkig al goed, het crackertje wat hij vanmorgen at is bij  zo’n 6 andere dreumes-en ook hun mond in geweest. Ach ja, goed voor de antistoffen zullen we maar zeggen.

Elke week is er weer een ander thema, de ene keer kan het een gespreksonderwerp zijn (bijvoorbeeld huilen, bevalling, gezonde voeding, etc), soms komt er een verpleegkundige of doula waar je vragen aan kan stellen, en elke tweede vrijdag van de maand is er ‘muziek op schoot’. Vandaag was het de eerste keer en het was gezellig druk! Er waren zo’n 15 mama’s, en 1 papa met kindjes. We begonnen meteen om 10 uur, door allemaal in een kring te gaan zitten met de kindjes zoveel mogelijk op schoot. Er was een vrouw met een gitaar die de liedjes zong en iedereen mocht mee zingen (en dansen). Natuurlijk had Ayden helemaal geen zin om op schoot te zitten, en kroop hij lekker overal tussen door. Hij vond de gitaar wel erg interessant, en ook de rammel instrumenten die later werden uitgedeeld werden goedkeurend in zijn mond gestopt. Na 20 minuten was het stukje muziek op schoot afgelopen en konden de mama’s en papa lekker kletsen en de kindjes spelen.

20140314-145318.jpg

Naast een heleboel speelgoed is er ook een mini tribune, Ayden vindt dat ding helemaal geweldig. Constant kon ik hem er weer af trekken, want erop klimmen ging erg soepeltjes, maar weer naar beneden was nog wat lastig.

20140314-145855.jpg

20140314-145905.jpg

Getagged , , , , ,

Mama cafe

Gisteren was de opening van het Mama Cafe van Gorinchem. Het is gevestigd in de bibliotheek aan de groenmarkt, in hartje binnenstad. De perfecte plek voor een mama cafe als je het mij vraagt. Lekker centraal en goed bereikbaar, lopend, fietsend of met de auto. Het ‘cafe’ is elke vrijdag open van 10u tot 12u. Iedere (aanstaande) mama is met kind(jes tot ongeveer 2 jaar) welkom.

20140215-192209.jpg
Elke 4 weken is er een thema wat besproken gaat worden. Daarnaast wordt er soms wat gedaan met muziek of met spelletjes. Naast de activiteiten, is het vooral leuk om nieuwe andere mama’s te leren kennen, andere meningen te horen en ervaringen uit te wisselen.

20140215-194311.jpg

Samen met Ayden en vriendinnetje Nadia en zoontje Lukas zijn we naar de opening geweest. Er waren een stuk of 20 mama’s met kindjes tussen de 0 en 24 maanden. Ik had verwacht dat Ayden het allemaal een beetje spannend zou vinden, maar tot mijn verbazing kroop hij meteen overal naar toe toen ik hem neerzette. Normaal gesproken in een nieuwe omgeving, zet hij t op een brullen als ik hem op de grond zet, en wil hij in het begin alleen maar in mijn armen hangen. Gelukkig gedroeg Ayden zich keurig. Aangezien hij niet naar een kinderdagverblijf gaat, komt hij weinig in contact met leeftijdsgenootjes. Ik was dan ook razend benieuwd hoe hij zich zou gedragen, aangezien hij best een mini monstertje kan zijn. Bang voor uitgestoken oogjes, afgebeten vingertjes, of in elkaar geslagen dreumesen hoef ik blijkbaar niet te zijn. Hij vond de andere kindjes wel interessant, maar de serpentines die op de grond lagen, waren veel leuker.

Aan het eind van de ochtend hoorde ik dat er ook een fotograaf van het AD was geweest. Zelf had ik deze heel niet opgemerkt, maar vandaag gaf mijn schoonmoeder mij de krant, we staan er namelijk in!

20140215-204042.jpg
Hier het stukje in de krant. Ayden aan het spelen met nog 2 dreumesen, met de serpentines, en de mama’s druk in gesprek. Op de achtergrond zie je Nadia en Lukas ook, of nouja, Nadia zit verstopt achter Lukas.

20140215-205527.jpg

We gaan zeker vaker naar het Mama Cafe. Dan kan Ayden wat vaker met andere kindjes spelen, en deze mama met andere mama’s kletsen.

Mocht je op de hoogte willen blijven van het Mama Cafe Gorinchem, dan vind je hun facebook pagina hier

Getagged , , , , ,

Verwend nest.

Ayden is best wel verwend. Niet in gedrag, hoewel het een driftkikkertje kan zijn als hij zijn zin niet krijgt. Nee in kleding. Afgelopen maand heb ik asociaal geshopt voor mn ventje. Elke keer een paar dingen, maar man ó man, wat is zijn kleding kast schandalig vol met nieuwe kleding. Vanmiddag heb ik bijna al zijn nieuwe kleding op de foto gezet (op een paar shirts in de was na), kijken jullie mee?

20140115-204344.jpg
Een Krutter en Smafölk jumpsuit van marktplaats. Helemaal happy mee, in totaal, met verzendkosten maar €23 betaald. Koopje, want ze zien er nog super uit.

20140115-211632.jpg
Lekkere wollen vesten van de Hema. Beide in de uitverkoop voor €7,50 per stuk.

20140115-211739.jpg
Twee weken geleden kwam mijn lieve vriendinnetje Melissa langs met haar newborn dochtertje Lenthe. We besloten naar de Lief conceptstore in Sliedrecht te gaan met onze kiddies (zo leuk om te zeggen hihi), en daar was het uitverkoop. Deze 3 items voor nog geen €30, me happy!

20140115-212043.jpg
Een trui van de V&D in de sale voor €9,- en een nette bloes van de Prenatal. Deze was ook in de sale, maar weet niet meer voor hoeveel. Ook hadden we nog een rood geblokte bloes bij de Prenatal, maar deze zat in de was op de dag van de foto.

20140118-123708.jpg
Nieuwe broeken, alle 3 voor nog geen 10€ per stuk. De blauwe komt bij de Jola mode vandaan, de bordaux rode bij de V&D, en de beige/bruine/oker kleurige broek kwam dacht ik bij de Hema vandaan.

20140118-124103.jpg
Bestelling bij de Zara geplaatst! De truien zijn fijne sweatstof. De colshirtjes vond ik wel handig voor onder vesten/truien als t straks echt koud wordt, en van leggingbroekjes kan je nooit genoeg hebben! Ook had ik nog een grijze wollen muts mee naar huis geklikt. Dit alles was voor nog geen €45,-.

20140118-124705.jpg
Ik ben dol op de pyjama’s van de Zeeman. We hebben al een flanellen in huis met monsters, maar deze katoenen met olifantjes kon ik niet laten liggen! Hij koste €3,99.

20140118-130358.jpg
Op Marktplaats bood ik €5 op een kleding pakket van maat 86. Ik keek nogal verbaasd toen ik een mailtje kreeg met de vraag wat mn adres was, en dat ik t pakket voor €5 mocht hebben. Wat je hier op de foto ziet is ongeveer de helft van t pakket. De andere helft vonden we niet leuk, dus dat zit in de zak voor de kledingcontainer. Deze kleertjes zou ik waarschijnlijk ook niet zelf hebben gekozen, maar om in te verven/kruipen/snotteren zijn ze prima!

Aardig verwend, dat kind van mij. Naast alle kleding op deze foto’s zijn er ook nog rompers en sokken gekocht. En onder andere een velours koeienprint onesie bij de Kruitvat, nog veel te groot, maar ik kon hem niet laten liggen.
Hopenlijk blijft hij een tijdje stil staan in de lengte, dan kan hij nog heel lang met deze kleren doen!

Getagged , , ,

Baby zonder naam.

Afgelopen week zag ik op verschillende blogs, het ‘baby naam verhaal’ voorbij komen. Heel bijzonder om te lezen, want een naam kiezen voor je ongeboren kindje, is een onwijs grote verantwoordelijkheid. Je kind moet er de rest van zijn/haar leven mee doen.

Dit is ons verhaal:
Zolang als ik me kan herinneren, wil ik mama worden. Ik ben dan ook al vroeg begonnen met het verzamelen van potentiële namen. Sinds ik een mobiele telefoon heb, staat er altijd wel ergens een namen lijstje. Door de loop van de jaren heen zijn er veel namen bij gekomen en ook weer veel geschrapt. Vaak waren het apartere namen, die je in Nederland niet vaak hoort. Boeken en films waren altijd grote leveranciers voor mijn namenlijstjes. De meeste namen werden geschrapt omdat ze in het Engels erg leuk klonken, maar in het Nederlands het nergens naar leek.
Toen ik zwanger werd, had ik dus al een uitgebreide jongens en meiden lijst. We besloten los van elkaar lijstjes te maken en die naast elkaar te leggen en dan bij elkaar te gaan schrappen. Omdat we (of nouja, ik) het geslacht niet wilde weten, konden we ons compleet uitleven. Ik had een voornamen boekje gekocht, maar ik heb daar geloof ik geen enkele naam uitgehaald. Ik geloof dat we tijdens de eerste keer bij de verloskundige in de wachtkamer zaten en we daar een geboorte kaartje zagen hangen met de naam Aiden. Beide vonden het een leuke naam maar niet leuk geschreven. Ik zette dus Ayden op mijn jongenslijstje. Rond 26 weken zwangerschap besloten we dat het tijd was om te gaan schrappen. We hielden 3 jongens namen en 3 meiden namen over. Met 27 weken hebben we de knoop doorgehakt over de meiden naam. Jessie Layla. Ik deel de naam, omdat ik hem niet meer zou gebruiken voor een eventueel tweede kindje. Deze naam hoort bij deze zwangerschap en voor mij voelt het fout om hem te ‘hergebruiken’.
Toen ik met 28 weken beviel (mijn bevallingsverhaal lees je hier), hadden we nog 3 jongens namen over. Toen hij gestabiliseerd werd, vroegen ze ons of er al een naam was. We keken elkaar aan, want nee, die was er nog niet. Gelukkig stelde ze ons meteen gerust dat dit niet erg was, dat het (zeker met een vroeggeboorte) vaker voorkomt. Ik vond het vreselijk. Daar achter de deur waren minimaal 4 man met mijn zoon bezig, en hij had nog niet eens een naam. De baby zonder naam. Mijn baby zonder naam. Toen moesten we dus, naast alle schrik, hectiek, angst en verwondering, in 1 keer een naam gaan kiezen. Marks favoriete naam was Liam. Best een leuke naam, maar een van de kinderen van de Paff’s heet Liam, dus ik had een hele Belgische associatie bij die naam. Mijn favori naam was Maddox, maar Mark kon hier maar niet aan wennen. De derde naam was Ayden, die stond bij ons allebei op t lijstje. We waren er redelijk snel over uit dat Ayden perfect bij ons mannetje paste. We hebben nog wel even gepraat over een tweede naam, want dat vonden we beiden wel mooi, maar we kwamen er niet uit. Dus bleef het bij Ayden.
Ik ben er van overtuigd, dat als hij op tijd zou zijn geboren, dat we hem dan ook Ayden hadden genoemd, alleen had hij dan waarschijnlijk wel een tweede naam gehad. Nu geven we het tweede kindje gewoon twee namen, en de derde drie, enzovoorts.
(Grapje, eerst maar gewoon genieten van ons ventje!)

Getagged , , , , , , ,

Ochtenddienst

Mark en ik werken beide bij de ASVZ. In de zorg heb je wisselende diensten en geen week is je rooster t zelfde. Gelukkig voor Ayden, werken we redelijk om elkaar heen, zodat we zo min mogelijk oppas nodig hebben. Natuurlijk zien wij elkaar dan niet zoveel, maar we zijn dat zo gewend vanaf het begin van onze relatie. Ook als we dan een dagje met zn drietjes zijn, (proberen) we altijd wat leuks te gaan doen.

Ochtenddienst
Een vroege dienst begint doordeweeks om 7uur en in het weekend om 8uur. Aangezien ik in Leerdam werk en geen rijbewijs heb, ga ik met de trein. Ik heb (doordeweeks) de trein van 06:38u en hiervoor vertrek ik tussen 06:15u en 06:20u van huis. Dan kan ik op mn gemak naar t station fietsen en een kaartje kopen. Ik gebruik mn OVchipkaart vrijwel nooit (behalve als ik aan de late kant ben), want inchecken kost €0,20 extra! Dat is dus per dag €0,40 wat bovenop de prijs van mn treinkaartje komt. Ik vind dat best veel, als je bedenkt dat ik zo’n 20/25x per maand met de trein reis. Daarom koop ik gewoon een ouderwets retourtje, bij de kaartjes machine.

Mijn ochtendritueel
Als ’s ochtends mn wekker gaat, snooze ik hem meestal nog 1 á 2 keer door. De ene keer probeer ik in die tijd nog te slapen, de andere keer lees ik mn mail, Facebook en t AD op mn telefoon. Zo rond 6uur, zucht ik een keer diep (want opstaan is toch wel zwaar, helemaal in de koude donkere wintermaanden) en zwaai mn benen over de rand van het bed. Ik graai, in het donker, naar beneden want op de grond liggen mijn (de avond ervoor) klaar gelegde kleren. Ik schiet in broek, sokken, bh en trek mn hempje vast aan, en dan loop ik met de overige kleding, in het donker, naar de badkamer. Hier was in mn gezicht en oksels, doe deo op, zorg dat mn haar toonbaar is en doe de rest van mn kleding aan. Dan sluip ik naar beneden waar ik meestal iets van een banaan mee pak en ik ben klaar om te gaan. Ik denk dat ik dit 8 van de 10 keer kan doen zonder Ayden of Mark te wekken. Nou moet ik zeggen dat Mark praktisch overal doorheen slaapt en dat als hij wakker wordt, hij ook zo weer in slaap valt. Ayden daar en tegen, wordt net als ik, heel snel wakker. Zeker ’s ochtends slaapt hij erg ondiep.

Mark zijn ochtendritueel
Mark werkt in Gorinchem en rijdt hier eigenlijk altijd met de auto naar toe (ondanks dat t maar 10min fietsen is vanaf ons huis). Hij kan dus later opstaan dan ik, want hij hoeft pas 5 voor 7 de deur uit. Mark snoozed over t algemeen ook een paar keer voordat hij eruit gaat. Eruit gaan, gaat gepaard met een hoop gezucht en gesteun. Voor dat hij dan gewassen is, deo op heeft, aangekleed is, naar de wc is geweest en klaar is om naar beneden te gaan, duurt meestal wel even. Tijdens dit alles loopt hij zo’n 5 keer heen en weer langs het bed, stoot hij 1 keer zijn tenen aan het bed of het wasrek en vloekt dan gesmoord, schijnt minimaal 1 keer met het licht van zijn telefoon in mijn gezicht, doet zijn kledingkast te hard dicht, doet het ganglicht aan met de slaapkamerdeur nog wagenwijd open en zo kan ik nog wel even door gaan. Echt, hij probeert zo zachtjes mogelijk te doen, maar je begrijpt dat ik ondertussen al klaar wakker ben en Ayden vaak ook. En als ik ergens een hekel aan heb, is het vroeger wakker (gemaakt) worden dan nodig is. Ayden die uit zichzelf vroeg wakker wordt is ook vervelend, maar dat neem ik voor lief. Ik bedoel, het is je kind, die vergeef je alles.

Het is niet eerlijk van me, want ik weet dat hij echt zn best doet om zo zachtjes mogelijk te doen, maar mn nekharen gaan soms wel overeind staan als ik hem zo hoor stommelen en Ayden begint te huilen. Helemaal omdat ik weet dat Ayden zelf meestal tot een uur of 8 slaapt en ik dus ook. Dat uurtje extra scheelt zo erg ’s ochtends, zeker nu t tot half 9 nog donker is.

Met andere woorden, ik moet mn lief maar een cursus sluipen geven. En mezelf maar een cursus acceptatie ;).

Getagged , , , , , , , , , , ,

Bath Time #14

Afgelopen maand is Ayden hard gegroeid. In de lengte, hij heeft nu broeken maat 80 en shirts soms al 86, maar ook met zijn ontwikkeling. In 1x doet hij allemaal nieuwe (gekke) dingen. Zo heeft hij bijvoorbeeld ontdekt dat hij ook in de ‘chill’ stand in bad kan zitten, lekker met 1 voetje buitenboord. Ik kan me niet voorstellen dat het lekker zit, maar hij vindt het heerlijk.
Vandaag 3 foto’s van dit badderende ventje, want zn mama kan niet kiezen!

20131216-231559.jpg

20131216-231618.jpg

20131216-231633.jpg

Aangezien ik bathtime een super leuke serie vind, hou ik hem er nog even in. Als je het leuk vindt, mag je natuurlijk ook mee doen. Het gaat in deze serie om kindjes die genieten van water, niet om naaktfoto’s.
Op dit moment doen initiatiefneemster Sharmayne, Jess en Gwen mee.

Getagged , , , , , , ,

Vastgebonden

Sinds Ayden kan gaan staan in zijn bed, is dit het enige wat hij nog in bed wil doen. Hoe moe hij ook is, hij gaat staan. Alleen begrijpt hij nog niet, hoe hij met slaapzak en al weer moet gaan zitten/liggen. Heel erg vervelend voor ons en voornamelijk voor hem, want hij wordt ’s nachts nog al eens wakker. En dan gaat hij staan en huilen. Heel. Hard. Huilen. Hartstikke zielig, helemaal omdat als je hem dan weer neerlegt, hij alweer staat voordat je zijn kamer uit bent. Ook in slaap vallen ’s middags was een probleem en duurde vaak een uur voordat hij überhaupt sliep en dan sliep hij ook nog heel kort. Na ruim twee weken elke keer gebroken nachten, een heel chagrijnig dreumesje en snel geïrriteerde papa en mama was de maat vol. Er moest iets veranderen want we hadden allemaal slaap tekort en daar werd echt niemand blij van.

Ik heb verschillende dingen geprobeerd, zoals zijn slaapzak onderin achter het matras stoppen. Hij gaat gewoon staan, of trekt het los en gaat dan staan. Geen succes dus. Ook onder een wat zwaarder wollen dekentje laten slapen hielp niet, trapte hij met gemak van zich af of trok het helemaal over zijn hoofd heen zodat het boven hem terecht kwam.
Dus heb ik hem vastgebonden. Dit klinkt wat dramatischer dan het is, maar het is wel echt vastbinden. Ik stop zijn slaapzak achter het matras en leg een laken overdwars over hem heen. Die stop in aan de onderkant in en de zijkanten ook. En ter hoogte van zijn borst bind ik het laken vast aan een bedspijl. Hij heeft nog genoeg ruimte om op zijn buik te draaien, maar hij kan niet meer over eind komen om te gaan zitten/staan.
Ik moet zeggen dat ik me heel schuldig heb gevoeld. Ik had mn kind vast gebonden. Duurde wel geteld 3 minuten en toen was het schuld gevoel weg. Ayden sliep! Na twee weken een groot gevecht te leveren voordat hij eindelijk in slaap viel, lag hij nu binnen 3 minuten heerlijk te slapen! En wat denk je, hij is heel de nacht niet meer wakker geweest! Sindsdien bind ik elke dag, twee keer mijn kind vast. Ik vergelijk het maar met inbakeren, daar beperk je ook een kindje zijn vrijheid zodat het goed kan slapen.

Voor mensen de kinderbescherming gaan bellen, hier wat foto’s zodat je zelf kan oordelen ;).

20131211-213353.jpg
Je stopt de slaapzak achter het matras

20131211-213443.jpg
Je legt het lakentje overdwars en stopt die in

20131211-213529.jpg
Je legt een knoop aan beide kanten om een spijl op borsthoogte

20131211-213624.jpg
En voila, meneer ligt veilig vast!

20131211-213710.jpg
Zoals je kan zien ligt hij hier op zijn zij, dus draaien gaat prima :).

Getagged , , , , , , ,
Advertenties