Ontzwangeren

Als het goed is, ben je 9 maanden zwanger, maar wist je dat je lichaam ook zeker 9 maanden nodig heeft om te ontzwangeren? 9 Maanden op, 9 maanden af, is een uitspraak die je best regelmatig hoort, maar wat houdt dat ontzwangeren nou precies in? In de maanden dat je zwanger bent, veranderd onder andere heel je hormoonhuishouding. Vaker dan ik onthouden heb, had ik last van ‘horrormonen’ en moest manlief het ontgelden met mijn (onredelijke)boosheid of spontane verdriet om bijvoorbeeld een reclame (die achteraf helemaal niet zielig was). Je schijnt zelfs tot wel 100x meer oestrogeen en progesteron te produceren aan het eind van je zwangerschap, dan normaal gesproken. Als de baby en placenta dan geboren worden, valt die productie in 1 klap weg. Begrijpelijk dat je daar last van kan krijgen. Daarnaast is een kindje krijgen, de grootste verandering die je (volgens mij) mee kan maken in je leven. Opeens de verantwoordelijkheid voor een leventje, je slaapt een heel stuk minder, je bent naast vrouw, vriendin, lover, ook opeens mama. Allemaal dingen die kunnen bijdragen aan de klachten rondom ontzwangeren. Ik heb de meest voorkomende klachten op een rijtje gezet, en zal er meteen bij vertellen of ik er zelf ook last van heb.

Haaruitval: Tijdens je zwangerschap, vallen je haren minder uit dankzij je hormonen. Als die hormonen veranderen, gaan je haren dus weer uitvallen. De haren die je eigenlijk in 9 maanden tijd zou verliezen, verlies je in kortere tijd. Meestal begint dit rond 3 maanden na de bevalling. Helaas heb ik hier, gigantisch last van. Als ik mn haren was, kan ik wel janken, en ik durf amper mn haar nog te borstelen, want ik trek hele bossen eruit. Ik weet dat het weer goed komt, want na de geboorte van Ayden had ik het ook. Ik kreeg er toen allemaal ‘babyhaartjes’ voor terug. Die had ik sowieso altijd al langs mn haargrens, maar toen was het helemaal extreem. Die babyharen zijn ondertussen, puberharen, want ik heb overal plukken van 10/12cm lang. Gratis laagjes, zullen we maar zeggen. Ik verwacht dat ik die babyhaartjes nu ook weer zal krijgen, en dus de komende 2 jaar geen strakke staart in kan, vanwege alle te korte los hangende pieken haar. Zolang ik maar niet kaal wordt, kan ik er wel mee leven ;).

Hoofdpijn: Door de veranderende hormonen, maar zeker ook door de gebroken nachten, kan je te maken krijgen met hoofdpijn. Bij Ayden kan ik het me niet meer zo goed herinneren, maar nu heb ik regelmatig zeer vervelende hoofdpijn. Helaas helpt een ibuprofen (bij mij) niet. Doorbikkelen dus. Gelukkig is het niet zo erg als tijdens mn zwangerschap, toen had ging ik naar bed met hoofdpijn en werd ermee wakker.

Concentratie problemen/Piekeren/Moeite met knopen doorhakken: Ik heb ooit ergens gelezen, dat je tijdens je zwangerschap tot wel 8% van je hersencapaciteit inlevert. Die krijg je wel weer terug, maar dat kost tijd. Concentratie problemen zijn dus niet zo gek. Ook piekeren is compleet normaal, zeker als je voor het eerst mama bent geworden, je maakt je over van alles zorgen. Eet hij wel genoeg, eet hij niet te veel, heeft hij t niet te koud/warm, spuugt hij niet te veel, is het wel normaal dat hij de hik heeft, moet ik vaker mijn handen wassen, moet ik bezoek afzeggen als ze verkouden zijn, en zo kan ik nog duizenden dingen opnoemen waar je over kan piekeren. Ik pieken nu een stuk minder dan bij Ayden, maar de situaties rondom de geboortes waren natuurlijk ook compleet anders. Wel merk ik dat mijn concentratie een stuk minder is dan hij ooit geweest is. Gelukkig merk ik hier elke dag verbetering in.

– Depressie: Ongeveer 10% van alle nieuwbakken mama’s krijgen te maken met een post natale depressie. Sinds ik mama ben, ben ik sowieso een weekdier, en na de geboorte van Ayden heb ik zeker met een depressie rondgelopen. Of dit door de vroeggeboorte kwam, of ‘gewoon’ een post natale depressie was, dat is nooit duidelijk geworden, waarschijnlijk was het een combinatie van beide. Na de geboorte van Kenji heb ik af en toe wel verdrietige gevoelens, maar dat is meer omdat ik aan het vergelijken sla tussen Ayden en Kenji, en dat ik verdrietig word van de grote verschillen rond de geboorte en eerste maanden. Ik weet van mezelf dat ik gevoelig ben voor depressies, heb er helaas al meerdere gehad, dus moet zeggen dat ik af en toe best angstig was om een post (maar ook een pré) natale depressie te krijgen.

Oververmoeidheid: Bijna 70% van alle vrouwen, hebben een jaar na de bevalling nog steeds last van weinig fut en erge vermoeidheid. Naast dat een baby voor gebroken nachten zorgt, kost het verzorgen ook veel energie. Je kan het nooit even uit zetten, je staat 24/7 klaar voor jou kleine mensje. Dat doe met liefde, maar moe word je er wel van. Ik moet eerlijk toegeven dat wij gezegend zijn met een redelijk goede slaper. Al vrij snel sliep Kenji van 7 tot 1u en kwam dan tussen 3 en 4u weer, om rond 6/7u voor de ochtend voeding te komen, en na een paar weken sloeg hij zelfs de voeding rond 1u over en kwam hij rond 4en pas. Ik kan dus aardig lange rukken maken. Ik ben ’s avonds ook niet eigenwijs, en ga tegenwoordig regelmatig tussen half 10 en 10u al naar bed als ik voel dat ik moe begin te worden. Een uitgeruste mama is een vrolijke mama, dat geldt tenminste voor mij wel. Natuurlijk zitten er hier ook regelmatig echte butt-nachten tussen. Van de week nog, kwam Kenji 5x (!!) voor een voeding, huilde hij elke x als ik hem terug legde in zijn wieg, en had ik in totaal nog niet eens 1 uur geslapen. Dat is verre van prettig, maar soms is het even niet anders, hij zal wel gewoon mamahonger hebben gehad. Hoewel is dus echt wel vermoeider ben dan voor ik kindjes had, vind ik het nog wel mee vallen. In de kraamweek had ik meer energie dan ik de maanden daarvoor had gehad, heerlijk! En nu ik weer sport, merk ik ook dat ik niet de conditie van een badkamertegeltje meer heb, maar al richting de conditie van een slak ga. Het is nog niet veel, maar beter iets dan niets.

Hebben/hadden jullie ook last van het ontzwangeren?

Advertenties

4 thoughts on “Ontzwangeren

  1. Maai schreef:

    Dit stukje bedoelde je, dat ook in je concepten stond? Ik ben volop aan het ontzwangeren, uiteraard. Maar kan me ook niet herinneren dat ik in een andere toestand was de afgelopen 4 jaar. Ik herken bijna alles. Oververmoeidheid na melle heel erg, randje depressief. Veel hoofdpijn…. Sterkte meis 🙂

    Like

  2. Marieke schreef:

    Breek me de bek niet open..wat een gedoe was dat zeg. Ik had ontzettend last van haaruitval en ik had een geheugen als een zeef. Het klinkt gek, maar na een maand of tien verdwenen veel klachten en ging ik me weer wat meer mezelf voelen..mijn lijf had de tijd nodig haha..

    Like

  3. Jennifer schreef:

    Ja dik balen, want dat ontzwangeren krijg je er gratis bij. Ik hoop dat mijn haar een beetje gespaard blijft!

    Like

Ik hoor graag wat je er van vindt!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: