Terror dreumes

Sinds een paar weken hebben wij een mini terror dreumes in huis. Mijn รณh zo lieve, schattige, zoete jongetje, is veranderd in een stout ondeugend boefje. Hij wil alles wat niet mag, en het liefst in de buurt van (of boven op) mama. Als ik even achter de computer zit, komt hij (luid gillend) mijn kant op gekropen, en trekt zich met behulp van mijn broek/shirt/stoel omhoog. Dan probeert hij de muis te pakken, ondertussen op mijn schoot te klimmen, te typen op het toetsenbord, met een blokje op het scherm te slaan en de computer uit te zetten. Die grote knop met blauw lampje eromheen heeft een ontzettende aantrekkingskracht op mijn bloedje.

20140213-204400.jpg
Alles wordt zo via het kattenluik naar buiten gekukeld, zucht!

Rustig op de bank zitten met een kopje thee is er ook niet meer bij. Boefje kan namelijk zelf de bank op klimmen. Heel schattig, dat hij er constant op wil klimmen als ik er ook zit, maar hij komt niet lief bij je zitten. Nee hij kruipt over me heen, opzoek naar de afstandsbedieningen, probeert mijn kopje uit mijn handen te rukken, gooit mijn telefoon op de grond, en steekt ondertussen ongeveer 10x zijn vinger in mijn neus, of probeert mijn wimpers uit te trekken. Zo’n gezicht is natuurlijk ook maar wat interessant.

20140213-204656.jpg
Ik was nog geen 15sec op gestaan en hij had mn theekop alweer te pakken.

Ook is meneer zijn driftbuien aan het perfectioneren. Ik ben serieus verbaasd dat er nog niemand de politie gebeld heeft, zo hard gilt/schreeuwt/huilt/krijst hij als hij iets niet mag/krijgt. Het is trouwens niet zo dat hij gegronde reden nodig heeft voor een driftbui, nee die komen soms ook gewoon spontaan vanuit het niets.

20140213-203948.jpg
Best vermoeiend, zo’n dreumes die je heel de dag achterna kruipt, en je constant moet corrigeren, ‘nee’ zeggen en uitleggen waarom iets niet mag, en er dan te pas en te onpas een driftbui tegen aan gooit, die ik weer keihard probeer te negeren. Ik hou mijn hart nu al vast voor de; ‘ik ben twee en zeg nee’ periode.

Het is maar goed dat ik zoveel van mijn mini monster terror dreumes houd, anders had ik een paar rollen behang en lijm gehaald!

 

 

Advertenties
Getagged , , , , ,

7 thoughts on “Terror dreumes

  1. mamavanjenthe schreef:

    Aaaah dat is inderdaad vermoeiend.

    Like

  2. Happy Lioness schreef:

    Herkenbaar! En iedere keer denk ik maar: het is een fase, het is een fase. Maar wel een die hier al heeeeeel lang duurt. Hoop jij het sneller vaarwel kunt zeggen.

    Like

  3. Linda schreef:

    Inderdaad erg knap dat je de computer nog aan durft te zetten in het bijzijn van je dreumes. Respect!

    Like

  4. Gwen schreef:

    Kon jij nog gewoon typen, terwijl hij speelde?! Nice! Jaloers! Dat lukt mij al maanden niet meer, Olivia kan heerlijk spelen, maar zodra ik iets voor mezelf doe, is dat leuker dan welk speelgoed dan ook ๐Ÿ™‚ Best herkenbaar verhaal dus, zo ondeugend en vermoeiend!

    Like

Ik hoor graag wat je er van vindt!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Advertenties
%d bloggers liken dit: