Het gevecht wat aankleden heet.

Ik geloof dat Ayden ruim 1,5 week oud was, toen hij voor t eerst kleertjes aan kreeg. Een blauw met wit gestreept pakje, maatje 38, gekregen van mijn moeder. Hij zwom erin.

20131009-154419.jpg
eerste keer met kleertjes bij papa

Op de NICU (neonatologie intensive care unit) hebben de meeste kindjes ook geen kleertjes aan. Zo kunnen de verpleegkundigen en artsen de kindjes goed observeren. Is de huid gemarmerd, dan ervaart een kindje stress. Wordt de huid bleek of blauwig dan kan dat duiden op zuurstof tekort. Ook kan je prematuurkleding over het algemeen niet zomaar in de winkel kopen. Ja bij de Prenatal hebben ze maat 44, maar voor een extreem vroeg geboren kindje, is maat 44 veel te groot. Online kan je wel veel kleding bestellen, ook in kleinere maatjes. Bijvoorbeeld hier: neomaatjes, of hier: prematuurkleertjes.
Kleren aantrekken bij zo’n klein fragiel baby’tje is nog helemaal niet makkelijk. Je kan ze niet even uit de couveuse halen en op een aankleedkussen neerleggen. Verder moet je rekening houden met t tere huidje, alle infusen, stickers en draadjes van meet apparatuur en kan kleding vaak niet over t hoofdje heen omdat de beademing, CPAP (ademhalingshulp) of neussnor in de weg zit. Alle kleding moet dan via de beentjes aan getrokken worden, best een lastige opdracht. Ook een luier verschonen gaat net even anders. Je kan niet hatseflats die benen en kontje de lucht in tillen, want hierdoor wordt de buikholte kleiner en kunnen de longen zich moeilijker uitvouwen tijdens het ademen. Je verschuift de beentjes meer van de ene kant naar de andere kant zodat je zo de luier eronder kan leggen.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik er vrij snel aan gewend was. Ik had ook al vaker een baby aangekleed of verschoond. Mark daar en tegen vond het heel erg lastig en was ook best bang om hem pijn te doen. Heel begrijpelijk, al die slangetjes zijn al overweldigend en daarnaast had hij nog nooit een baby aangekleed of verschoond. Gelukkig is dat helemaal goed gekomen.

Mijn aankleedgevecht begon pas veel later, toen Ayden begon met draaien. Vanaf het moment dat hij dat kon, was stil op zijn rug liggen uit den boze. Hij sliep (en slaapt) op zijn buik, lag in de box hele dagen op zijn buik, wilde zelfs in bad op zijn buik (zwaar onhandig), en dus ook op de commode op zijn buik. Niet erg makkelijk, maar een luier aantrekken lukte (na een paar dagen oefenen) best prima als hij op zn buik lag. Ook broeken zijn prima aan te trekken in buikligging, alleen rompertjes zijn wat lastig, omdat de sluiting meer aan de voorkant zit. Gelukkig met een beetje trek en duw werk ging dat best.
Op het moment dat hij om zijn as kon draaien in buikligging is het fout gegaan. Aankleden werd een gevecht, gepaard met een onrustig, verdrietig kind en een gefrustreerde mama -of papa-. Zodra Ayden de kans krijgt draait hij zich om en probeert de commode af te tijgeren, en als dat niet lukt, trekt hij alles uit de mandjes om dat op de grond te gooien. Tegenwoordig probeer ik hem zoveel mogelijk aan te kleden als hij op de commode zit. Meestal geef ik hem bij voorbaat al iets in zn handen uit een van de mandjes, maar vaak ziet hij al snel iets anders wat hij wil en ligt de rest op de grond. Of, nog leuker, hij besluit om zich aan mij op te trekken omdat hij wil staan. Nu begint hij wel steviger te staan, maar je moet hem nog steeds goed vast houden. Nogal lastig als je hem tegelijkertijd ook moet aankleden. En ook de luier moet nog steeds in de ligstand, dus dat blijft frustrerend. Voor Ayden en papa en mama.

Gelukkig weet ik dat ik nog maar even geduld moet hebben. Over een tijdje kan ik hem uitleggen dat hij even stil moet liggen bij het verwisselen van zijn luier. Ook zal hij straks steviger staan en hoef ik hem niet te ondersteunen en tegelijkertijd aan te kleden. Hopelijk wordt dan alles makkelijker.

Natuurlijk wil ik wel de goudentip tegen het aankleedgevecht horen, mocht je er een hebben ;).

Advertenties
Getagged , , , , , , ,

One thought on “Het gevecht wat aankleden heet.

  1. betekst schreef:

    Hahaha. In bad op zijn buik. Wat een schatje! Een gouden aankleedtip? Ik geef Gijs altijd iets wat hem fascineert maar waar hij eigenlijk nooit mee speelt. Meestal een knisperende plastic verpakking van het een of ander. Dat houdt hem net lang genoeg bezig om snel even wat kleren aan te trekken :-).

    Like

Ik hoor graag wat je er van vindt!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Advertenties
%d bloggers liken dit: