Eerste keer werken na verlof.

Aangezien mn zwangerschap, bevalling en roze wolk allemaal net even ‘iets’ anders zijn verlopen dan de planning was is mijn verlof ook voor t grootste deel niet echt kraamverlof te noemen. Als je bevalt, voor je, je verlof in gaat, krijg je de volledige 16 weken vanaf die dag. Klinkt heerlijk, 16weken vrij. Helaas moesten wij, omdat onze kleine man dat nodig had, de eerste (ruim) 9 weken in het ziekenhuis doorbrengen. Uiteindelijk had ik dus nog 6,5 week om thuis te wennen. Aan het hebben van een kindje, een compleet nieuw dag en nacht ritme, het verwerken van de vroeggeboorte, het kraambezoek in plannen, je moedergevoelens weer toe te laten en eindelijk te genieten. Natuurlijk was dit veel te kort! Zeker als je bedenkt dat we elke week minimaal 1 doktersafspraak hadden staan.

18 Februari had ik moeten beginnen. Ik kon me toen niet voorstellen dat ik ooit, mentaal gezien, weer in staat zou zijn om te werken. Of, om na al die tijd in het ziekenhuis, Ayden eindelijk dichtbij me te hebben, hem weer achter te moeten laten in de zorg van iemand anders. Dus ben ik de ziektewet ingegaan. Na heel wat gesprekken met o.a. de sectormanager, bedrijfs arts, UWV arts, psycholoog en teamleidster ben ik 27 maart weer begonnen. Voor 2x 4uur per week welteverstaan. Op een nieuwe, rustige groep (ik werk als begeleider op een woongroep voor verstandelijk gehandicapten), met nieuwe collega’s en zelfs in een nieuwe plaats. De Lingebolder in Leerdam.

Ik moest om 8:30u beginnen. Normaal gesproken zou ik de route vanaf t treinstation een keer van te voren willen fietsen, zodat ik niet zou moeten zoeken, maar ‘mama en geen tijd’. De avond ervoor alles klaar gezet voor Ayden, want Mark moest ook werken en dus zou mn schoonmoeder op komen passen. ’s Nachts amper geslapen, en de meest vreselijke dromen gehad. ’s Ochtends met trillende handjes op de fiets gestapt richting het station. In de trein kwamen de waterlanders. ‘Ben ik er wel aan toe’, schreeuwde het in mijn hoofd. Tot op de dag van vandaag weet ik het antwoord niet. Gelukkig zijn de collega’s die ik (tot nu toe) heb gezien, erg aardig. Ik weet dat ik een heel stuk in de inwerkmap heb gelezen, maar wat er precies in stond, ik zou het je niet meer kunnen vertellen. Maar ik ben de 4 uur doorgekomen! t Voelde als een hele week, maar dat wordt vanzelf beter (hoop ik).

Eenmaal thuis was het zo fijn om Ayden weer bij me te hebben! Een overweldigend gevoel van liefde voor hem overspoelde me. En toen wist ik het: ’t enige fijne aan werken, is het weer thuis komen bij je liefdes!! En daar houd ik me, de komende tijd, nog maar even aan vast.

Advertenties
Getagged , ,

Ik hoor graag wat je er van vindt!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Advertenties
%d bloggers liken dit: